ఒడిపొవలి

చిరిగిన చొక్కాలు

యుద్దాలు మరిపించే అరుపులు

మొకాలి గాయలు

రక్తపు మరకలు

మా కబ్బడి గురుతులు

అరువు బజ్జిలు

అర్ద గ్లాసు సొడాలు

చల్లారి పొయినా అన్నాలు

బడిలొ ఆకలి మరుపులు

ఫొనుకి లేని రూపాయలు

సైకెలులొ చేసింగ్లు

పంచుకు తిరిగె అత్తరులు

యొవనములొ మా ప్రేమలు

దెబ్బలు తిన్న

అకలితొ పడుకున్న

ఎప్పుడు మరవనిది 

పెదవి పై చిరునవ్వు

పక్కన జబ్బ చరిచేవారు లేక

కొట్లు చిల్లరగ మిగిలింది

కారు వ్యంగ్యంగా నవ్వింది

హొటల్ ప్లేటు జాలిగ చూసింది

నా స్నెహితుడు లేడని

ఓ ప్రపంచమ 

ఈ పరుగులు కొంచెం ఆపు

ఒక సారి నా స్నెహితుడు చేతిలొ ఒడిపొయి

మల్లి ఈ పరుగులు జీవితని గెలుస్తా