Participate in 31 Days : 31 Writing Prompts Season 3 contest and win a chance to get your ebook published
Participate in 31 Days : 31 Writing Prompts Season 3 contest and win a chance to get your ebook published

Siddhartha Tripathy

Comedy Crime Inspirational


4  

Siddhartha Tripathy

Comedy Crime Inspirational


ଦଶହରା ବଟି

ଦଶହରା ବଟି

4 mins 331 4 mins 331

  ବୁଝିଲ ନବଘନବାବୁ ! ବାପାମାଆ ଏତେ କଷ୍ଟରେ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ପାଠ ପଢେଇଲେ । କେତେ ଆଶା, ପୁଅ ଇଞ୍ଜିନିୟର ହୋଇ ବଡ କୋଠାଘର କରିବ, ଆମକୁ ଖୁସିରେ ରଖିବ । ଭଲ ଚାକିରୀ । ଆବାହମାନ କାଳରୁ ଚାଲିଆସିଛି ଇଞ୍ଜିନିୟରର ପ୍ରାପ୍ୟ ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ । ତାହାକୁ ଲାଞ୍ଚ କିମ୍ୱା ବଟି ରୂପରେ ଗଣତି କରାଯାଏ ନାହିଁ । ହେଲେ ଏ ନିଆଁଗିଳା ମହାମାରୀର ପ୍ରକୋପରେ ସବୁ ନିୟମ ବଦଳିଗଲା, କ୍ଷୋଭରେ କହୁଥିଲେ ଜିଲ୍ଲା ଅଫିସରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ସନତ ବାବୁ । ନବଘନ ବାବୁ ହେଉଛନ୍ତି ଜିଲ୍ଲା ଅଫିସର ଉପବିଭାଗୀୟ ଅଧିକାରୀ । ନବଘନବାବୁ କହିଉଠିଲେ, ହଇହୋ ସନତବାବୁ, ଏଇ ଚାରିଦିନ ତଳେ କହୁଥିଲ ଆଜିକାଲି ଦୁର୍ନୀତି ବିଭାଗର ଚଢୋଉ, ତାଛଡା କ୍ଷେତ୍ର ପରିଦର୍ଶନ, ଉପରିସ୍ଥ ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଖୁସିକରିବା, ଏସବୁ ଝାମେଲାରେ ପଶିବା ଅପେକ୍ଷା ଜିଲ୍ଲା ଅଫିସରେ ଫାଇଲ୍ ଚାଷ ଭଲ । 


  ଆଜି କାହିଁକି କରୋନା, ଦୁର୍ନୀତି, ଅର୍ଥ ଆଡକୁ ମନ ବଳେଇଛନ୍ତି କହିଲେ ନବଘନ? ସନତ ବାବୁ କହିଲେ ନା ଆଜ୍ଞା, ଆପଣଙ୍କର ସିନା ସ୍ୱାମୀ, ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟ ଚାକିରୀଆ, ତାଛଡା ଛୁଆମାନେ ପାରିଗଲେଣି, ଆପଣଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ତ ମୁଁ ବି ଆପଣଙ୍କ ଆଦର୍ଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ । ଏଇ ଦେଖୁନାହାନ୍ତି ପ୍ରତିଦିନ ଦୂରଦର୍ଶନ ଗଳା ଫଟାଇ ଚିତ୍କାର କରୁଛି ବିଭିନ୍ନ କର୍ମଚାରୀ ଦୁର୍ନୀତି ନିବାରଣ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ଜାଲରେ, ତାପରେ ଜେଲ୍ । ବଦନାମ ନା । ତା ଅପେକ୍ଷା ଏମିତି ଶାନ୍ତିରେ ବଞ୍ଚିବା ଆରାମଦାୟକ । ସନତବାବୁଙ୍କ ମନକଥା ମାପି ପାରି ସ୍ମିତ ହସି ନବଘନ ବାବୁ କହୁଥିଲେ ଓଃ ତା ମାନେ ଜଗତଜନନୀ ମହାମାୟୀ ମାଆ ଦୁର୍ଗାପୂଜା ଅବସରରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍କୋଚ ଦରକାର । 


  ଚିଡି ଉଠିଲେ ସନତବାବୁ । କହିଲେ ନା ନା ନବଘନ ବାବୁ, ସେକଥା ନୁହଁ, ଦଶହରାରେ ଖୁସିରେ କିଏ କଣ ଦେଲେ ରଖିବାରେ ଆପତ୍ତି ନାହିଁ । ତାଛଡା ଅନ୍ୟ ଦପ୍ତରରୁ ଯେ କେହି ବି ଆସୁଛନ୍ତି ସବୁ କିଛି ତ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପେଟକୁ ନିଅଣ୍ଟ, ଆମକଥା ପଚାରେ କିଏ ? ହଠାତ ଆସି ପହଞ୍ଚିଗଲେ ଇଞ୍ଜିନିୟର ମହାପାତ୍ର ବାବୁ । ପାଠ ପଢା ସାଙ୍ଗ । ଖୁସିରେ ଆଶାର ଆଲୋକ ସଞ୍ଚାର ହେଲା ସନତବାବୁଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳରେ । ନବଘନ ବାବୁ କହିଉଠିଲେ, ଏଇ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକ ଆସିଗଲେ । ଚୁପଚାପ ନବଘନ ବାବୁଙ୍କ ଠାରୁ ବିଦାୟନେଇ ମହାପାତ୍ର ବାବୁଙ୍କ ସହ ନିଜ ପ୍ରକୋଷ୍ଠରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ସନତବାବୁ । 


 ଭଦ୍ରାମୀ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଚପରାଶୀକୁ ଡକାଇ ଚାହା ବରାଦ କଲେ । ଚାହାପିଆ ପର୍ବ ସରିଲା । ମହାପାତ୍ର ବାବୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ପଣ୍ଡାବାବୁ । କଥାରେ ଅଛି ଲୋଭରୁ ମୃତ୍ୟୁ । ଦୁଇଦୁଇଜଣ ଯନ୍ତ୍ରୀ । ବୋଧେ ଧନରାଶୀ ଅଧିକ, ତେଣୁ ଦୁଇଦୁଇଜଣ ଯନ୍ତ୍ରୀ ଟଙ୍କା ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଆସିଯାଇଛନ୍ତି । ମନେମନେ ମାଆ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଥିଲେ ସନତବାବୁ । ଜିଲ୍ଲା ଅଫିସରେ କାଗଜଚାଷ, ଆମଦାନୀ ଶୂନ । ହଁ ଏମିତି ପୂଜାପାର୍ବଣରେ ଖୁସିବାସି । ଦୁଇପଇସା ମିଳିବାର ଆଶା । 


  ଚାହାପିଆ ପର୍ବ ସରୁସରୁ ମହାପାତ୍ରବାବୁ କହିଲେ ଭାଇ ପେଟ୍ରୋଲ ଖର୍ଚ୍ଚ ରଖ ଏଇ ଟଙ୍କା ହଜାରେ । ଚମକିଉଠିଲେ ସନତବାବୁ । ଆରେ ଅତିକମରେ ଟଙ୍କା ଦଶହଜାର ଆଶା କରୁଥିଲେ, ହେଲେ ଏ କଣ ? ସନତବାବୁ ଚାହା ଜଳଖିଆରେ ଦୁଇଶହ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିସାରିଲେଣି । ଟଙ୍କା ହଜାରେ ?? ମନଟା ଖଟକା ହୋଇଗଲା । ସ୍ଵାଭିମାନରେ ବି ଆଞ୍ଚ ଆସିଲା ପରି ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଉଥିଲା ସନତବାବୁଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳରୁ । 



  ଚାଲାକ ସନତବାବୁ ହଠାତ କହିଉଠିଲେ, ହଇହୋ ମହାପାତ୍ର ବାବୁ, ତମେ ତ ଜାଣ ମୁଁ ଲାଞ୍ଚ ବିରୋଧି । ତେଣୁ ତ ଜିଲ୍ଲା ଅଫିସରେ ଇଞ୍ଜିନିୟର ହେଲେ ବି କିରାଣୀ ପରି ତମମାନଙ୍କର ସେବାରେ ନିୟୋଜିତ ଅଛି । ଉଠାଅ ଏ ଟଙ୍କା । ଏସବୁ ପ୍ରଥାକୁ ମୁଁ ବିରୋଧ କରେ । ପୂଜାବଟି ପ୍ରଥା କରୋନା ମହାମାରୀ ଠାରୁ ବି ଭୟଙ୍କର । ତା ଛଡା ମୋ ଓଜନ କଣ ଏକ ହଜାର ?


  ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ମହାପାତ୍ରବାବୁ । ସେ ତ ଲାଞ୍ଚ ଦେଉନଥିଲେ, ହେଲେ ସନତ ଏମିତି କଣ କହୁଛନ୍ତି । ଟଙ୍କା ନେଇ ଉଠିଗଲେ ପଣ୍ଡା ଓ ମହାପାତ୍ରବାବୁ । ବାହାରକୁ ଆସି କଥାହେଉଥିଲେ, ଶଳା ! କି ଯୁଗ ହେଲା କେଜାଣି । କାହିଁକି ବାପା ମାଆ ଏଇ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ପାଠ ପଢୋଉଥିଲେ କେଜାଣି ? ତେଲିଆ ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ । ସତେ ଯେମିତି ଇଞ୍ଜିନିୟର ହିଁ ଲାଞ୍ଚ ନିଏ, ଆଉ ସବୁ କର୍ମଚାରୀ ସଚ୍ଚୋଟ ? ଟଙ୍କା ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଅଫିସ ଅଫିସ ଘୁରି ବୁଲ, ତାପରେ ଖୋସାମତ କରି ଏମିତି ଅଫିସରମାନଙ୍କୁ ଟଙ୍କା ଦେଇ ଦୁଇପଦ ଶୁଣ । ଏ ସନତବାବୁଟା ଆଗକୁ ହଇରାଣ କରିବ କି କଣ ?



  ପଣ୍ଡାବାବୁ କହୁଥିଲେ, ଭାଇନା, ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି, ତମେ ବୋକାଟା । ଟଙ୍କା ଦେବା ପଦ୍ଧତି ଜାଣି ନାହଁ । ସେ ଟଙ୍କା ଦିଅ । ଚାଲିଗଲେ ଦୁହେଁ । ସନତବାବୁ ଭାବୁଥିଲେ, ଯା, ଟଙ୍କାଟା ଫେରାଇଦେଲି ମୂଳ ବୁଡିଗଲା । ଅଶାନ୍ତିରେ ଦିନଟି କଟିଲା । 



  ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳକୁ ପଣ୍ଡାବାବୁଙ୍କ ଫୋନ କଲ୍ । ଭାଇନା ! ମୁଁ ରାତି ଆଠଟା ବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ସାହି ଛକକୁ ଆସିବି । ଆପଣ ଗାଆଁକୁ ପଳେଇ ଯିବେ ନାହିଁ । ହଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା, ଆଜିକାଲି ଧରପଗଡ ଅଧିକ । ଆପଣ ଠିକ୍ ରାତି ଆଠଟାରେ ଛକରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବେ ମୁଁ ପହଞ୍ଚିବି । ଉତ୍କଣ୍ଠା ବଢିଗଲା ସନତବାବୁଙ୍କର । ପଣ୍ଡାବାବୁଙ୍କର ଭୁରିଭୁରି ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସହ କହିଲେ, ସେ ମହାପାତ୍ରବାବୁଟା ଭଲ ନୁହଁ, ଲୋକଙ୍କ ଓଜନ ମାପିପାରେନା ଏତେବର୍ଷର ଚାକିରୀ ଭିତରେ ବି । ହେଲେ ପଣ୍ଡାବାବୁ ତମ କଥା ନିଆରା । 



   ଖରାବେଳେ ଖାଇବାରେ ବି ମନଲାଗିଲାନି । ଜଲ୍ଦି ଟଙ୍କାଟା ପାଇଲେ ଘରକୁ ଯିବେ । ଘରେ ପିଲାଛୁଆ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଲମ୍ୱା ତାଲିକା । ରାତି ଆଠଟା । ଛକରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ ସନତବାବୁ । ଅପେକ୍ଷା ପଣ୍ଡାବାବୁଙ୍କର ଆଗମନକୁ । ଓଃ, ଅନ୍ଧାରକୁ ମଶା ଓ ଛକରେ ମଦ୍ୟପଙ୍କ ଅତ୍ୟାଚାର । ଦେଖୁଦେଖୁ ନଅଟା ବାଜିଲା । ବାରମ୍ବାର ଫୋନ କଲେ ପଣ୍ଡାବାବୁଙ୍କର ଉତ୍ତର ଭାଇନା, ଏଇପରା ଆସୁଛି । 


  ଅପେକ୍ଷାର ଅନ୍ତ ଘଟାଇ ପହଞ୍ଚିଗଲେ ପଣ୍ଡା ବାବୁ । ଅନ୍ଧାରରେ ବଢାଇ ଦେଲେ ମୋଟା ପକେଟଟିଏ । କହିଉଠିଲେ, ଭାଇନା ଏଇ ନିଅନ୍ତୁ ପୂଜାବଟି । ଖୁସିରେ କେତେ ଟଙ୍କା କଣ ନପଚାରି ଗଦଗଦ ହୋଇ ବିଦାୟ ନେଲେ ଦୁହେଁ । ମନର ବ୍ୟାକୁଳତା ତଥା ଲୋଭସମ୍ୱରଣ କରିନପାରି ସାହିପାଖ ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ ପୋଲ ପାଖରେ ପ୍ୟାକେଟଟି ଖୋଲି ଚମକିଉଠିଲେ ସନତ ବାବୁ । ଆରେ ଏ କଣ ? ସକାଳେ ମହାପାତ୍ରବାବୁ ପାଞ୍ଚଶହ ଟଙ୍କିଆ ଦୁଇଟି ବଢାଉଥିଲା ନନେଇ ପ୍ରବଚନ ଶୁଣେଇ ବିଦାୟ କଲି । ଅଥଚ ଚାଲାକ ପଣ୍ଡାବାବୁ ପଚାଶ ଟଙ୍କିଆ କୋଡିଏଟି ରଖି ବଡ ପ୍ୟାକେଟକରି ଦେଇ ଚାଲିଗଲେ । ବୋକା କିଏ ??? 


  ମନେପଡୁଥିଲା, ଉପବିଭାଗୀୟ ଅଧିକାରୀ ନବଘନବାବୁଙ୍କ କଥା । ପ୍ରକୃତରେ ଉତ୍କୋଚ କଷ୍ଟଦାୟୀ । ସେ ପୂଜାବଟି ହେଉ ବା ଯାହାକିଛି । ଆକାଶକୁ ଅନେଇଥିଲେ ସନତ ଗ୍ଳାନିରେ, କ୍ଷୋଭରେ, ଅନୁତାପରେ । ହଠାତ ଆକାଶରେ ଦେଖାଗଲା ଟୁଟାତାରା । ସନତବାବୁ କହୁଥିଲେ, ଛୋଟବେଳୁ ଶୁଣିଛି, ଟୁଟାତାରାକୁ ଯାହା ବି ମାଗିଲେ ମିଳେ । ହାତଯୋଡି ସନତବାବୁ କହୁଥିଲେ, ହେ ଟୁଟା ତାରା ! ବନ୍ଦକର ଏ ପୂଜାବଟି ପ୍ରଥା । ବନ୍ଦକର ଏ ଉତ୍କୋଚ । ଦୁର କର ପୂଜା ବଟି ଦେଇ ଅଶାନ୍ତି ଓ ନେଇ ଅଶାନ୍ତି । ନିଜର ସ୍ଵାଭିମାନକୁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ ହାତରେ ଧରିଥିବା ପୂଜା ବଟିକୁ କଟମଟ କରି ଅନୋଉଥିବା ସମୟରେ ସାମ୍ନାରେ ଭିକାରୀଟି କହୁଥିଲା, ବାବୁ! ଟଙ୍କା ପାଞ୍ଚଟା ଦିଅ । ଚାହା ଟିକେ ପିଇବି, କିଛି ଖାଇନି । ଇଚ୍ଛା, ଅନିଚ୍ଛାରେ ପ୍ୟାକେଟଟି ବଢାଇଦେଲେ ଭିକାରୀଟିକୁ । ଆଶୀର୍ବାଦ ଓଜାଡିଦେଉଥିଲା ଭିକାରୀଟି । ଦୁଃଖ ଗ୍ଳାନିରେ ଘରର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେବା ସମୟରେ ଅଜାଣତରେ ଆଖି କୋଣରୁ ବୋହି ଯାଉଥିବା ଲୁହ ଦୁଇବୁନ୍ଦା ପୋଛୁଥିଲେ ସନତ !!



Rate this content
Log in

More oriya story from Siddhartha Tripathy

Similar oriya story from Comedy