ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଦେବ ଓ ଦାନବ

ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ ଦେବତା ଦାନବ

କେହି କାହାକୁ ନୁହଁନ୍ତି ଯେ ସରି,

ନିଜ ନିଜ ଲୋକରେ ଥାଇ କରନ୍ତି ଶତ୍ରୁତା 

ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଟନ୍ତି ବଇରୀ ।

ଗୋଟିଏ ଲୋକରେ ଥାଇ ତ୍ରେତୟାରେ

ରହିଥିଲେ ଦେବ ଓ ଦାନବ,

ରାମ ରାବଣ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା ଯେ ସଂଗ୍ରାମ

ନାରୀ ହରଣରୁ ଥିଲା ବୈରୀ ଭାବ।

ପରିବାର ଭିତରେ ଭାଇ ଭାଇଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ

ଥିଲା ଦେବ ଦାନବର ଗୁଣ,

ତ୍ରେତୟାରେ ହେଲା ମହାଭାରତର ଯୁଦ୍ଧ 

ହେଲା ଦ୍ରୌପଦୀ ବସ୍ତ୍ର ହରଣ ।

କଳିରେ ରହିଛନ୍ତି ଦେବ ଓ ଦାନବ

ମାନବର ଶରୀର ଭିତରେ,

ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଲଢ଼େଇ ଚାଲିଛି

ଫୁଟି ବାହାରୁଛି ମନୁଷ୍ୟର କର୍ମ ଆଚରଣରେ।

ଦାନବର ଗୁଣ ଯୋଗୁଁ ମନୁଷ୍ୟ ପଶୁ ପାଲଟିଛି 

କରୁଛି ନାରୀ ହତ୍ୟା ଆଉ ବ୍ୟଭିଚାର ,

ସେହି ମନୁଷ୍ୟ କେତେବେଳେ ଦେଵତା ସାଜୁଛି

ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ସାଜି ଅସହାୟ,ଦୁଃଖୀ ଜନଙ୍କର।

ମନୁଷ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଭିତରେ ଆଜି ଜଣା ପଡୁନାହିଁ 

କିଏ ଅଟେ ଦେବ ଆଉ କିଏ ଯେ ରାକ୍ଷସ,

ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରେ ଦାନବର ନିପାତ ନ ହେଲେ 

ଜାଣିଥାଅ ହେବ ନିଶ୍ଚେ କଳିକାଳ ଶେଷ।