ତୁ ଗଲା ପରେ ପରେ

ଲେଖି ପାରୁନାହିଁ ଆଉ ମୁଁ କବିତା

ତୁ ଗଲା ପରେ ପରେ

ଆସୁନାହିଁ ଆଉ ସେଇ ଆବେଗତା

ମୋ ଭାବନାର ଲେଖନୀରେ ।

ଜୀବନର ଅଙ୍କ ଯେତେ ବି କଷୁଛି

କେବେ ହେଉ ନାହିଁ ଶେଷ

ବୟସର ନଈ ବଢି ବଢି ଚାଲେ

ମୃତ୍ୟୁ କରେ ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ ।

ଯେଉଁ ଗପ ଦିନେ ତତେ କହୁଥିଲି

ଏବେ କେହି ଶୁଣେ ନାହିଁ

ଯେଉଁ ଲୁହ ଦିନେ ତୁ'ପୋଛୁଥିଲୁ

ଆଜି ଯାଏ ବହି ଓଠ ଛୁଇଁ ।

ପ୍ରଭାତ କାକଳୀ ଆଉ ଶୁଭେ ନାହିଁ

ବନାନୀ ର ଅନ୍ତରାଳେ

ଶରତର ସେଇ ରୂପା ଜହ୍ନଟା ବି

ଆଉ ଦିଶେ ନାହିଁ ନଭ କୋଳେ ।

ନିଜ ଇଛା ଅନିଛାର ଭାବକୁ ଏବେ ମୁଁ

ବାନ୍ଧିଲିଣି ନିଜ ପିନ୍ଧା ପଣତରେ

ନିଜକୁ ମୁଁ ଆଜି

ଗଢି ସାରିଲିଣି ଏକ ନିଆରା ଢ଼ଙ୍ଗରେ

ତୁ'ଗଲା ପରେ ପରେ......।