ସର୍ବ ବ୍ୟାପି ତୁମେ

ତୁମକୁ ଦେଖୁଛି ନିତି ମହାବାହୁ

       ଆକାଶର ନିଳୀମାରେ 

ସକାଳ ସୁରୁଜ ମୁରୁଜରେ ତୁମେ

       ମନ୍ଦ ମନ୍ଦ ମଳୟରେ।

ତୁମକୁ ଦେଖୁଛି ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ଜହ୍ନରେ

         ମିଟି ମିଟି ତାରା ମେଳେ

ଶିଶୁର କୁଆଁରେ ଏନ୍ତୁଡ଼ି ଶାଳରେ

          ଜନନୀ ଅମୃତ କୋଳେ।

ଶରତ ଋତୁର ନିର୍ମଳରେ ତୁମେ

         କୋଇଲିର କୁହୁ ତାନେ

କଦମ୍ବ ଫୁଲର ବାସନାରେ ତୁମେ

          ଭ୍ରମରର ଗୁଣୁ ଗାନେ।

ତୁମେ ବିଦ୍ୟମାନ ତୁମେ ଶକ୍ତିବାନ

        ଭୂମି ଠାରୁ ଭୂମା ଯାଏ

ଏତେ ବଡ଼ ପ୍ରଭୁ ସୃଷ୍ଟିଙ୍କ ପାଖରେ

        ମଥା ମୋର ନଇଁ ଯାଏ।

ସବୁଠାରେ ଅଛି ତୁମରି ପରଶ

        ତୁମ ଆଶିଷର ଧାରା

ତୁମକୁ ଛାଡିକି କେ ରହି ପାରିବ

         ଜୀବନ ଲାଗେ ନିଆରା।