ସ୍ବୟଂ ମୁଁ

ନୁହେଁ ମୁଁ ଦୂତ, ନୁହେଁ ଦେବତା

ମୁଁ ନିଜେ ଧୂମ, ମୁଁ ଅଗ୍ନି ସମ୍ଭୁତା!

ପରଖେ ବାରମ୍ବାର ମୋତେ,

ଅବୋଧ ମନୁଷ୍ୟ ସେ ଜାଣେନା

ନିଜେ ନିଜର ଦୋଷୀ ମୁଁ,

ସ୍ବୟଂ ର ମୁଁ ଜୁରମାନା!!

ଦୁନିଆର ସମସ୍ତ କପଟ

ବିଫଳ ହୁଏ ବାରବାର,

ଆପଣା ସୋଉଭାଗ୍ୟ ଆପେ,

 ମୁଁ ଶକ୍ତି ନିଜେ ନିଜର

ଧକ୍କା ଖାଇ ଅଙ୍ଗେ ମୋ,

ଚୁର ମାର ହୁଏ ଢେଉ,

ନିଜେ ମୁଁ ନିଜ ସାଗର ,

ନିଜେ ତୋଫାନ ର ଦାଉ!

ଭୟ ନାହିଁ ମୋର

ସେ ଇଙ୍ଗିତ ଅବା କଳଙ୍କ କୁ,

ମୁଁ ନିଜେ ଆରିସି ମୋର, ମୁଁ ମୋ ଆଖିର ଲହୁ!

ଶୁଭେ ଚଉଦିଗେ ଚିତ୍କାର,

ଦିଶେ ଦୁନିଆର ଭିଡ଼,

ସ୍ବୟଂ ହିଁ ନିସ୍ତବ୍ଧତା,

ନିଜେ ମୁଁ ସ୍ବର ନିଜର !!