ସାଥୀ ମୋର ବାରମାସିଆ

ଆ ରେ ସାଥୀ ଆ ଆ ରେ ସାଥୀ ଆ

କେବେ ତୁ ହୋଇବୁ ବାରମାସିିଆ

ଆ ରେ ସାଥୀ ଆ 

ବାର ମାସରୁ ତୁ ଛ ମାସ ରହୁନୁ

ତୋତେ ଝୁରି ହେଲି କଣ୍ଟା ଶୁଖୁଆ 

ଆରେ ସାଥୀ ଆ .......

କହି ଥିଲୁ ତୁହି ଛାଡି ଯିବିନି ଲୋ

ଏକାଠି କାଟିବା ଦିନ

ମୋ ଚନ୍ଦ୍ର ବଦନ ନଦେଖିଲେ ତୋର

ଶାନ୍ତିରେ କଟେନା ଦିନ

କୁୁୁୁଆଡେ ଗଲା ସେ ଶୁଖିଲା ସୁଆଗ

ଲାଗିଲା କି ସେଠି ଛଳନା ନିଆଁ 

ଆରେ ସାଥୀ ଆ .........

ଚଉଠି ରାତିରେ କହି ଥିଲୁ ପରା

ହାଣ୍ଡିଶାଳ ଯିିିବୁ ନାହିଁ

ଗୋରା ଦେହ ତୋର କଳା ପଡି ଯିିବ

ସହି କି ପାରିବି ମୁହିଁ

ପାଣି ଗାର ପରି କଥା ଫାଟି ଗଲା

କେତେ ବଡ଼ ଦଗାଦିିିଆ

ଆ ରେ ସାଥୀ ଆ ........

ମନ ଭୁଲାଣିଆ କଥା କଅଁଳିଆ

ବହୁତ ଦେଖିଲି ତୋର

ଲୋଡା ନାହିଁ କିଛି ପାଖରେ ରହିଲେ

ଲାଗେନା ମୋତେ ରେ ଡର

କାହା ଆଶାରାରେ ଦିନ କାଟିବି ମୁଁ

ଘର ଲାଗେ ଖାଁ ଖାଁ

ଆ ରେ ସାଥୀ ଆ ........

ବିଦେଶ ଯିବାକୁ ବଳାଇଲୁ ଚିତ୍ତ

ମୋ କଥା ଭାବିଲୁ ନାହିଁ

କେମିିିତି ବିିିତିବ ଭରା ଯଉବନ

ଲୁହ ଯାଉଛିରେ ବୋହି 

ନ ଯାଆରେ ସାଥୀ ଦୂୂର ରାଇଜକୁ

ହୋଇବା ପଛକେ କୁଲି ମୁଲିିଆ 

ଆ ରେ ସାଥୀ ଆ

ତୋ କାନ୍ଧରେ ମୋର ଶେଷ ନିଦ୍ରା ହେଉ

ଏ କଥାକୁ ଅଛି ଚାହିଁ

ତୋ ଦାଣ୍ଡରେ ବାଜୁ ଅହ୍ୟଡେଙ୍ଗୁରା ମୋ,

ତୋ ଗ୍ରାମରେ ଜଳୁ ଜୁୁଇ 

ଏତେ ସବୁ କଥା ହୋଇବ କି ମିଥ୍ୟା

ତୋ ମନରେ ନାହିଁ ଟିକିଏ ଦୟା 

ଆ ରେ ସାଥୀ ଆ ।