ପ୍ରତାରିତ ପ୍ରେମିକ

ତୋତେ କାଢ଼ି ହୃଦୟରୁ

ଫିଙ୍ଗି ପାରୁନାହିଁ

ତୋତେ ହୃଦୟରେ ରଖି

ବଞ୍ଚି ପାରୁନାହିଁ

ତୁ ଏମିତି ଗୋଟେ ଦୁର୍ବଳତା

ତୋ ବିନା ଏ ଦୁନିଆଁ ମୋତେ

ଲାଗେ ଖାଲି ପିତା ପିତା ।

ତୁ ହସରେ ଦୋଳି ଖେଳୁ

ତୋ ସୁନା ସଂସାରେ

ମୁଁ ଆଜି ଲହୁ ପିଇ ମରୁଅଛି

ମୋ ହାରିବା ଦୁନିଆଁରେ

ତୁ ଏମିତି ନିଷ୍ଠୁର ହେଲୁ

କଥା ଦେଇ ଏମିତି କେମିତି

ଭୁଲି ଗଲୁ ଆମ ପ୍ରେମ କଥା ।

ସମୟ ଏମିତି ସବୁ 

ଦିନେ ଦେବରେ ଭୁଲେଇ

ହୃଦୟେ ଯେଉଁ ଘା ଦେଲୁ

ଶୁଖି ପାରିବକି ସେହି

ରକତ ଝରିବ ଝର ଝର

ସେଥିରୁ ଲୁଚେଇ ଲୁଚେଇ

ଏ କଥାଟି କେବେ ହେବ କି ଅନ୍ୟଥା ।

ମନ ହୃଦୟ ଦେଇ ତୋତେ

ଏତେ ପାଉଥିଲି ଭଲ

ପାଗଳ ଟା କରି ମୋତେ

ଦେଲୁ ତା ଉଚିତ ମୂଲ୍ୟ

କେତେ ବୋକାଟେ ଥିଲି

କୁହୁଡି ପହଁରି ଗଲି

ଭାବି ଭାବି ବଢେ ମୋର ବ୍ୟଥା

ପ୍ରତାରିତ ପ୍ରେମିକ ଟେ

ଜୀଏଁ କି ମରେ କେହି ବୁଝେ ତାହା କଥା ।