ପ୍ରଗଳ୍ଭା ନାୟିକା ବର୍ଷା

ପ୍ରିୟା ଗୋ ତୁମେ .....

ଦଗ୍ଧ ଉପବନ ଶିତଳ ସ୍ପନ୍ଦନ

  ନିଝୁମ୍ ରାତିର ବର୍ଷା

ନିଶବ୍ଦ ଋତୁର ତପ୍ତ ଧୁମକେତୁ

  ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତୁମେ ଇର୍ଷା ।

ତୁନି ତୁନି ଆସ ନିରବେ ନିଶ୍ଚଳେ

  ଚେତନା ଦରଜା ଖୋଲି

କଳ୍ପନା ବିଳାସୀ ଭାରି ଅଭିମାନୀ

   ଝଟକେ ନହୁଲି ଚାଲି ।

ନୁପୁର ଓହ୍ଲାଇ ନାଇଥିବ ପାଦେ

   ଅଭ୍ର ପାଦୁକାରୁ ହଳେ

ପ୍ରୀତି ଅଭିସାର ଉଆଁସ ରାତିର

   ଭାଙ୍ଗିଯିବ ନିଦ କାଳେ !

ସ୍ନିଗ୍ଧ ମଳୟରେ ପଣତ ଉଡାଇ

   ଝାଡିଦିଅ ମୁକ୍ତ ବେଣୀ

କ୍ଲାନ୍ତ ଅବନୀର ଅବସାଦ ମେଣ୍ଟୁ

   ଶୀତମୁକ୍ତା ଦିଅ ବୁଣି ।

ଭିଜା ଭିଜା ଆଶା ଭିଜା ଭିଜା ସ୍ୱପ୍ନ

   ପ୍ରଣୟର ଭିଜା ଭେଟି

ଭିଜା ପ୍ରୀତି ସ୍ପର୍ଶେ ରସାଳ ହୁଅଇ

   ମନତଳ ପୋଡାମାଟି ।

ତୁମ ଆଗମନେ ପଲ୍ଲବିତ ଗିରି

   ନିର୍ଝରିଣୀ ଗାଏ ଗୀତ

ଶୁଷ୍କ ଖୋଳାପାରୁ ଅଙ୍କୁରି ଉଠଇ

   ଅମରକୋଷର ରକ୍ତ ।

ଶୁଷ୍କ ମରୁ ପରେ ପ୍ରେମ ବର୍ଷା ଜଳ

   ସଂଜୀବନୀ ଅନୁପମେ

ମନ୍ଦ ମନ୍ଦାକିନୀ ତୃପ୍ତ କଲ୍ଲୋଳିନୀ

  "ପ୍ରଗଳ୍ଭା ନାୟିକା" ତୁମେ ।।