ପ୍ରେମ: ଉତ୍ତରଯୌବନର

ତମେ ଆସିବା ବେଳକୁ

ଦେଖ, ମହଳଣ ପଡ଼ିଲାଣି ଖରା

ଫେରିବେ ଫେରିବେ ହେଲେଣି ପକ୍ଷୀ

ସମୁଦ୍ରର ଢେଉ

ଆଉ ପାହାଡ଼ ପଛରେ ସରିଆସୁଥିବା ସମୟ !

ଦିକଦିକ କୋଇଲାର ନିଆଁରେ 

ଆହୁରି ସଫେଦ ଅନ୍ଧାର 

ଗେହ୍ଲେଇହେଉଥିବା ଭୋକ 

କୋଉଗୋଟେ ନାମହୀନ ଫୁଲର 

ବିଭୋରିତ ବାସ୍ନା

ଓ ସଙ୍ଗୀତର ତାଳେତାଳେ

ଫିଟିପଡୁଥିବା ଦେହର ମହକ !

ସମୟ ଅଳସ ଭାଙ୍ଗେ

ଜହ୍ନର ଚିକ୍କଣ ଦେହରେ

ମଦ ପିଆଲାରେ ଗାଢ଼ହୁଏ ରାତି

ତମେ ଆସ ଛାଇଟିଏ ହେଇ

ନୁପୁରର ଶବ୍ଦ ଖେଲିବୁଲେ

ସାରାଦେହ, ଖେଳିବୁଲେ 

ଶିରାପ୍ରଶିରା ଆଉ ଉଚାଟିତ କାମନାରେ !

ରାତି ଆଉ ରାତିହେଇ ରହେନା

ନିଷିଦ୍ଧ ଝରକା ଫାଙ୍କରୁ ଦେଖାଦିଏ 

ଅତୀତ , ଝାପ୍ସା ଝାପ୍ସା ସ୍ମୁତିରେ 

ସେମାନେ ସବୁ : ନିଶିଗନ୍ଧା, ଅରୁଣିମା,

ପାୟଲ କି ମନ୍ଦାକିନୀ 

ଜହ୍ନ ପିଠିରେ ଆସନ୍ତି ସବାର ହେଇ 

ହସି ହସି ଡାକନ୍ତି ,ଆସ 

ଅଥଚ ତମ ଗଭାଫୁଲର ବାସ୍ନାରେ

ବନ୍ଦ ମୋ ସମୟ !

ବୟସ କି ବୁଝେ ,

ଅସଙ୍ଗତ ଅସଜଡା ଦୁଃଖ ,ମନ ତଳର

ଯାହା ଡେଇଁବୁଲେ ଛାତ, କଲୋନୀ

ଅବା ମଲ କି ପାର୍କରେ !

ବୟସ କି ବୁଝେ ନିରୁପଦ୍ରଵ ଦଂଶନ

ବିଛଣା ଆଉ ତକିଆରେ !!

ସମୟ ଦାଉ ସାଧେ ।

କେବେ ରୋଗ ହୋଇ ଦେହରେ 

ତ କେବେ ଚାକିରୀଜଞ୍ଜାଳ, 

ଆଉ ନିପାରିଲାପଣିଆର କ୍ଷତ

ମନ ଗହୀରରେ ।

ମନତନ୍ତ୍ରୀରେ ବେପଥୁ ଶିହରଣ

ଜାକିଜୁକି ବସିଥିବା ବେଦୀର କନିଆଁପରି

ଉଜ୍ଜଳ ସମୟ 

ଉତ୍ତର ଯୌବନର, ହାତ ଠାରି ଡାକେ

କେବେକେବେ ମନଦୋଳି

ଖୋଜେ ଛାଡିଆସିଥିବା ମହାର୍ଘ ମୁହୂର୍ତ୍ତ

ଆଙ୍କିବସେ ପ୍ରିୟ ମୁହଁସବୁ

କାମନାର ନିରୁତ୍ତାପ ତୁଳୀରେ !!