ନିରୁଦ୍ଧିଷ୍ଟା

ଅଭିଶପ୍ତା ଶ୍ରାବଣୀଟା ମହ୍ଲାର ତପ୍ତ ନିଶ୍ବାସରେ ।

ଅବିରତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରୁଛି, ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ଲୁହଢାଳି

ମା' ମାଟି ପାଦତଳେ ।।

ସହି ହେଲାନାହିଁ ଦେଖି ତାର ଦୁଃଖ ।

ସବୁ ଲୁହ ପୋଛି ଦେଇ କହିଥିଲି ତା'ରେ

କହିଥିଲି ଚୂପି ଚୂପି କାନେ

ଆଙ୍କିଦେବି ଗୋଲାପି ଓଠରେ ଚେନାଏ ହସ ।।

ଆଗାମୀ ମିଳନ ଫଗୁଣ ତିଥୀରେ ।

ମନ ତା'ର ଚପଳ ଛୁଆଁରେ ।

ଉଡୁଥିଲା ପୂବେଇ ବାଆରେ ।

ବଉଳ ପାଟ ଶଙ୍ଖା ସିନ୍ଦୁର

କିଣିଥିଲି ତାରି ନାଁ'ରେ ।।

ଶୁଣିଲି ହଠାତ୍ ସେ ଛାଡି ଚାଲିଗଲା ।

ସେଇ ଦିନୁ କେତେ ମୁଁ ଖୋଜୁଛି ।

ନଈ ପଠା ଆମ୍ବତୋଟା

ତମାଳ ବନ ଉପବନ

ଅନୁସରି ତା' ସ୍ମୃତି ଭରା ପାଦ ଚିହ୍ନ ।।

ଶ୍ରାବଣୀକୁ ପାଇନି ଏବେ ବି ଅଫେରା ସେ-

ଖୋଜୁଛି ମୁଁ ଭଙ୍ଗା ହୃଦୟରେ

ବିରହ ମନରେ, ଅସରା ଆଶାରେ

ତା ଆଖିର ମୁକ୍ତା ଝରା ଲୁହ ସବୁ ସାଉଁଟି

ବଞ୍ଚିଛି ଆଗାମୀକୁ ଚାହିଁ

ଆଉକି ଫେରିବ ସେ

ଏ'ସନ ଚାଲି ଯାଏ

ହସି ଦେଇ ।।