ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ମେଘ
ମେଘ
1 min
186
ହେ ମେଘ
ଅମ୍ବରର ଶୋଭା ତୁହି
କେବେ ଧଳା ଗୋଲାପି ଧୂସର
ପୁଣି ହଳଦିଆ ନୀଳ।
ତୋ ଉଦରେ କେତେଯେ ସମୁଦ୍ରଜଳ
ଲୁକ୍କାୟିତ କରିଥାଉ ଠୁଳ।
କେତେ ଯେ ଗରମ ବାଷ୍ପ
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯାଇ ଭାସୁଥାଏ।
ଘନୀଭୂତ ହେଲେ ବର୍ଷାହେଇ
ପୃଥିବୀ କୋଳକୁ ଫେରିଆଏ।
ମେଘରେ
ତୁତ ବାନ୍ଧବ ଜଗତର।
ତୋରିପାଇଁ ତୃଷିତ ମାଟି
ଚାହିଁଥାଏ ବର୍ଷିବୁ ତୁ ଜଳ।
ତୋ ଆଗମନରେ ହସେ
ବିଲରେ ଫସଲ।
ଭରିଯାଏ ନଈନାଳ।
ତୋ କୃପାରେ ନୃତନ ସୃଷ୍ଟି
ହୁଏ ସରଞ୍ଚନା।
ତୁଜଳିପୋଡି ଘନିଭୁତ ହେଉଥାଉ
ଆସୁଥାଉ ଯାଉଥାଉ।
ଏକେମିତି ପ୍ରେମ ଧରା ସହ
ଦୂରେ ଥାଇ ଶୁଣିପାରୁ
ଦଗ୍ଧ ମାଟିର ଚିତ୍କାର।
ଅଥୟ ହୁଏତେ ପ୍ରାଣ
ଘନୀଭୂତ ହୁଏ ଦେହ।
ଛାଡି ଆକାଶର ମୋହ।
ଟପ୍ ଟପ୍ ବର୍ଷା ହେଇ
ଫେରିଆସୁ ପୁଣଥରେ
ପୃଥିବୀର କୋଳ।
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ପ୍ରେମେବନ୍ଧା
ତୁ ଖେଳୁଥାଉ ଖେଳ।
