- ଲାଲ୍ ବାହାଦୁର

ପିଲାଟି ସେଦିନେ ପଢିବା ପାଇଁ

ବାହାରିଲା ଘରୁ ବସ୍ତାନୀ ନେଇ

ନଈ ଆରପାଖେ ଇସ୍କୁଲୁ ତା'ର 

ଯିବା ପାଇଁ ବାଟ ଅନେକ ଦୂର

ହୁଏ ଉଛୁର,

କେମିତି ହୋଇବ ନଦୀ ସେପାର ।

ପାଖରେ ନଥିଲା ପଇସା ତା'ର

କେମିତି ହୋଇବ ନଦୀ ସେପାର

ନାଉରିଆ ଭାଇ ଜଗିଛି ଘାଟ

ପଇସା ନଦେଲେ ଛାଡ଼ୁନି ବାଟ

ଗରିବ ପୁଅ,

ପାଠ ପଢି ଯିବ କେମିତି କୁହ ।

ଜୁଟିଲା ମୁଣ୍ଡକୁ ଗୋଟିଏ ବୁଦ୍ଧି

ଖୋଲି ଜାମା ପଟା ପଡିଲା କୁଦି

ବହି ବସ୍ତାନୀକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଲଦି

ପହଁରି ଗଲାସେ ଗଭୀର ନଦୀ

ହୋଇଲା ପାରି,

ଧାଇଁଲା ଇସ୍କୁଲୁ ବସ୍ତାନୀ ଧରି ।

ଦିନକର କଥା ପିଲାଟି ସେହି

ସାଥି ମେଳେ ଗଲା ପାଚିରି ଡେଇଁ

ଫୁଲ ତୋଳୁ ଥିଲା ଧଇଲା ମାଳି

କାନ ମୋଡି ଦେଇ କରିଲା ଗାଳି

ନୁଆଇଁ ମୁଣ୍ଡ,

ସହି ଗଲା ସବୁ ନଖୋଲି ତୁଣ୍ଡ ।

ଦିନେ ବଡ ହେଲା ସେହି ପିଲାଟି

ଘାରିଲ ତା'ମନେ ଦେଶ ଚିନ୍ତାଟି

କେମିତି ମୋଦେଶ ହେବ ସ୍ୱାଧୀନ

ଘୁଞ୍ଚିବ ଦେଶରୁ ଦୁଃଖ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ

ଛାଡିଲା ପାଠ,

ଧରିଲା ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଅହିଂସା ବାଟ ।

ବାପ ଛେଉଣ୍ଡ ସେ ଗରିବ ପିଲା

ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ସେ ଦେଶର ହେଲା

ରଖିଗଲା ଦେଶ ମାନ ମହତ

ଶାନ୍ତିଦୂତ ଭାବେ ବିଶ୍ଵେ ବିଖ୍ୟାତ

ସେହି ପିଲାଟି,

ଲାଲ ବାହାଦୂର ତାର ନାଆଁ ଟି ।