କଲେଜ୍ ଲଭ୍ (ପହେଲା ପ୍ୟାର୍)

କଲେଜ କେ ଗଲି ପାଠ୍ ପଢି

   ନଲେଜ ବଢାମି କହି,

ପହେଲା ଦେଖାଥି ଫସି ଗଲି ତାର୍

  ଦିଶୁଥିଲା ସୁନ୍ଦିରୀ କଇଁ ।

ପାଠ୍ ସାଠ୍ ଭୁଲି ତାର୍ ପଛେ ଧାଏଲି

    ନିଜକୁ ନିଜେ ଭୁଲି,

ମୁଲକି ହସି ପାଗଲ କରିଦେଲା

  ଗେଲେଇ ଚିକିନିକାଲି ।

ଯେନ୍ ଠାନେ ଦେଖେଲେ ତାର୍ ଚେହେରା

  ଝୁମୁରା ଥି ଆଉଛେ ରାତି,

ଚମକି କରି ଉଠି ପଡୁଛେ ଖଟୁ

  ଚଲ୍ କରୁଛେ ଛାତି ।

ମନର୍ କଥା କେନ୍ତା କହେମି ତାହାକେ

 ଭଲ୍ ପାଉଛେ କି ନାଇଁ ମତେ,

ମନା କରିଦେଲେ ବହୁତ୍ ବାଧ୍'ବା

  ଦୁଃଖ୍ ଲାଗବା କେତେ ।

ଦମ୍ ପୁରେଇ କରି କହେମି ଭାବୁଛେ ଆଜି

   ଯାହା ହେଲେ ଦେଖାଯିବା,

କେତେଦିନ୍ ଲୁକାମି ତାହାକେ ମୋର୍ ପ୍ୟାର୍

  ମନା କଲେ ମନା କରିଦେବା ।

ବହୁତ୍ ଦିନ୍ ଦେଖା,ଚାହାଁ ଠରା,ନରା ପରେ

   ଭଲ୍ ପାଉଛେ କହେଲି,

ତମର୍ ଇଚ୍ଛା ଭଲ୍ ପାଏଲ୍ ପାଏବ କହି

    ତାର୍ ମୁହୁକେ ଚାହେଲି ।

ମୁଲକି ହସି ମାରି ସେଠାନୁ ସେ ପଲାଲା

  ଭଲ୍ ପାଏବାର୍ ଇସାରା ଦେଲା,

ଦରଦ୍ ଦିଲ୍ ଥି ମୋର୍ ମଲମ୍ ଭରି ଦେଇ

  କଲେଜ୍ ଲଭ୍ ଆରମ୍ ହେଲା ।