କହ୍ନେଇ ଆମର ଦୁହୁଁଛି ଗାଈ

ଆସ କେ ଦେଖିବ ଆସରେ ଭାଇ,

କହ୍ନେଇ ଆମର ଦୁହୁଁଛି ଗାଈ ।

'ନନ୍ଦିନୀ' ସୁଧାର ଭାରି;

ଚିରରେ ତାହାର ହାତ ଦେଉ ଦେଉ

କ୍ଷୀର ଯାଉଅଛି ଝରି ।

ଦେଖୁଛନ୍ତି କେତେ ହୋଇକି ରୁଣ୍ଡ,

ସୁବଳ ନଇଁକି ଦେଖାଏ ତୁଣ୍ଡ ।

କାହ୍ନା କରି କଉତୁକ;

ତା' ମୁଖକୁ କ୍ଷୀର ପିଚକାରି ମାରେ

ପିଅଇ ସେ ଢକ ଢକ ।

ନନ୍ଦ ବାବା ସେଠି ଦେଖନ୍ତି ବସି,

କୃଷ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟେ ସବୁ ସଖାଏ ଖୁସି ।

କାମିକା ହେଲାଣି ପୁଅ;

ବଳରାମ ତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲାଣି

ଛୁଟୁଛି ଆନନ୍ଦ ସୁଅ ।

ଅଭିଯୋଗ ଧରି ଗୋପିଏଁ ଏବେ,

ଆସିବେନି ଆଉ ଘରକୁ କେବେ ।

କାହ୍ନା କଲା ବୋଲି ଚୋରି;

ନନ୍ଦ ରାଣୀ ଟିକେ ଶାନ୍ତିରେ ରହିବେ

ପୁଅ ଚିନ୍ତା ଯିବ ସରି ।।