ଜୀବନ ପିଆଲା

ଜୀବନ ପିଆଲାରେ କେତେ ବୋଝ

କେବେ ଖସେ ସାରା ଆକାଶ 

ଜୀବନ ପିଆଲାରେ ଅନେକ ଝଡ଼

ଉମ୍ହେଇରୁ ଜୁଇ ଯାଏ ପାଉଁଶ ।

ଜୀବନ ପିଆଲାରେ କେବେ କୁହୁ ମହୁ

ଆଣିଆସେ ଯେବେ ପଳାଶ

କୃଷ୍ଣଚୁଡା ଅପରାହ୍ନେ ସାୟାହ୍ନରେ ଡାକେ

ପାଇଯା ବିଭୁ ପାଦ ପରଶ ।

ଜୀବନ ପିଆଲା ଇଡି ଯାଇଥାଏ ଯେବେ

ଅଳ୍ପ ଥାଏ ବାକି ଆୟୁଷ

ଜୀବନ ପିଆଲା ଦର୍ପଣ ପରି ଅନ୍ଧ ଦେଶେ

ଵିକେ ବିକାଶର ପିୟୁଷ ।

ଜୀବନ ପିଆଲା ଝଙ୍କାରେ ଝଙ୍କୁରିତ

ଦୋହଲି ଯାଏ ମଣିଷ

ଚିତ୍ର ଚିତ୍ରକର ଯାଦୁ ଯାଦୁଗର ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖେ

ସୁନେଲି ସକାଳର ପିଆଲା ସ୍ପର୍ଶ ।

ପିଆଲା କେବେ ମହୁ୍ଝର କେବେ ବାଲିଝର

ମଣିଷ ମାରୁଛି ନିଶ୍ୱାସ

ଜୀବନ ପିଆଲା ଭାରା ଭରି ଭାରି ଲାଗେ

ଟିକିଏ ଛୁଆଁ ଦିଏ କେବେ ଯେବେ ହସ ।

ଓଠରେ ପିଆଲା ଶୋଷି ଯାଏ ଜୀବନ ନିର୍ଯ୍ୟାସ

ଥାଏ ହରି ସାଥେ ହରଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ

ଜୀବନ ପିଆଲା ସୁନା ରୁପା ହୀରା ମୋତି

ମାଗେନା ପୁରିଲେ ସମୟ ସାଥେ ବୟସ ।