ଝଡ଼..

ସତରେ,ଶ୍ରାବଣୀ ରାଣୀ..

ତୁ ମେଘ ମୁଁ ବରଷା ଝଡି,

ଝୁମି ଝୁମି ଝରୁ ମେଘ ସଵାରୀରେ

ମୁଁ ପାରୁନି ଆକାଶ ଚଢି,

ଏ ବରଷା ଯାଉଛି ଛାଡି,

ବାଦଲ ସାଥିରେ ରୋଷଣୀ ସାଜୁ ତୁ 

ମୋ ଛାତିରେ ଘଡ ଘଡି,

ମୌସୁମୀ,ତୁ ଥା ମୁଁ ଯାଉଛି ଛାଡି

ତୁ ସିନା ସାଜୁଛୁ ମେଘ ରାଣୀ କିଂତୁ,

ମୁଁ ବାଷ୍ପୀଭୂତ,ପାରୁନି ଝରି,

ତୋ ବିହୁନେ ନାହିଁ ତ ଝଡି..!

ସତରେ,ଝରଣା ରାଣୀ..

ତୁ ଝରିଲେ ତ ନଈ ବଢି,

ଝରି ଝରି ଝରୁ ଝରଣା ସୁଅରେ

ସାଗରେ ଭାଙ୍ଗୁଛି ଲହଡି,

ମୋ ଦେହ ଉତ୍ତପ୍ତ ବେଳା ଭୂମି ତଟ,

ମୋ ବକ୍ଷରେ ଘୋର ରଢ଼ି,

ଶୂନ୍ୟ ମୋ କୋଳ ଶୂନ୍ୟ ଏ ଆକାଶ

ସତେ ହୃଦୟ ଯାଉଛି ଛାଡି,

ଶ୍ୟାମଳୀ,ତୁ ନଈ ମୁଁ ବଞ୍ଜର ଭୂଇଁ,

ତୁ ସିନା ବହୁଛୁ ଅଙ୍କା ବଙ୍କା ହୋଇ,

ମୁଁ ତପ୍ତ ବାଲୁକା ଚାରଣ ଭୂଇଁ..!