Read #1 book on Hinduism and enhance your understanding of ancient Indian history.
Read #1 book on Hinduism and enhance your understanding of ancient Indian history.

Prabhati Mahapatra

Drama Inspirational Children


4  

Prabhati Mahapatra

Drama Inspirational Children


ଗରିବ ସୁଦାମାଙ୍କ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ

ଗରିବ ସୁଦାମାଙ୍କ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ

2 mins 323 2 mins 323

ବାଲ୍ୟକାଳେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରୀତି ଭାବ

ଚିର ଦିନ ସାଇତିଲେ କୋଟି ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ।

ବନ୍ଧୁ ମଧ୍ୟେ ରୁହେ ନାହିଁ ଗରିବ ପ୍ରାଚୀର

ସେନେହ ପୁଟୁଳି ତାର ହୀରା ଲୀଳା ହାର 

ଏପରି ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସୁଦାମା ଚରିତ୍ର

ଧୂଳି ଖେଳ ସାଥି ପ୍ରତି ଝୁରେ ଦିବା ରାତ୍ର ।

କଂସ ବଧ ପରେ କୃଷ୍ଣ ସଖା ପ୍ରେମ ତ୍ୟାଗୀ

ଦ୍ଵାରିକାକୁ ଆଦରିଲେ ଭକ୍ତ ଅନୁରାଗୀ ।

ଅନେକ ସଖାର ମଧ୍ୟେ ସୁଦାମର ମନ

ଗରିବର ତାଳେ ଥାଇ ଖୋଜେ ରାତି ଦିନ

ମନ ତଳ କଥା ଦିନେ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଆଗରେ

ବିସ୍ତାରିଣ ପ୍ରକାଶିଲେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖରେ ।

କାହିଁ ପାଇଁ କୃଷ୍ଣ କଥା ଭାରି ମନେ ପଡେ

ମିଳନ ପାଇଁକି ସତେ ପ୍ରାଣ ରଡ଼ି ଛାଡେ ।

ପରନ୍ତୁ କୃଷ୍ଣ ଯେ ଆଜି ଦ୍ଵାରିକାର ରାଜା

ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖେ ମୁହିଁ ସାଧାରଣ ପ୍ରଜା ।

ପଥ ଘାଟ କିଛି ମୋତେ ଜଣା ନାହିଁ ପ୍ରିୟେ

କିପରି ଯିବି ସେଠାକୁ ଚିନ୍ତଇ ହୃଦୟେ ।

ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପତ୍ନୀ କରେ ବସି

କାଲି ପ୍ରଭାତେ ଭାବିବ ଆଜି ପାହୁ ନିଶି ।

ଶୁନ୍ୟ ହାତେ ଯିବ ନାହିଁ କେବେ ବନ୍ଧୁ ଦ୍ଵାର

ଚୁଡ଼ା ମୁଢ଼ି ବାନ୍ଧି ଦେବି କୃଷ୍ଣ ପାଇଁ ଭାର ।

ସୁଦାମା ପତ୍ନୀର ନେତ୍ରେ ନିଦ୍ରା ଆସେ ନାହିଁ

ପ୍ରଭାତେ ଉଠିଣ ଖୁଦ ଭୁଜା ବାନ୍ଧୁ ଥାଇ ।

ଚକିତ ହୋଇ ସୁଦାମା ଆଦରେ ଧରିଲେ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସମୀପେ ଯିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କଲେ 

ଚିନ୍ତାମଣି ସବୁ ଜାଣି କଢାଇଲେ ବାଟ

କେବେ ନାଉରୀ ସାଜିଲେ କେବେ ଯେ ପଥିକ ।

କୃଷ୍ଣ ସୁଦାମାଙ୍କ ଭେଟ ଅପୂର୍ବ ମିଳନ

ମଳିନ ପଡ଼ିଲା ଦେଖି ଦୁଃଖ କ୍ଲେଶ ମନ ।

ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଦେଲେ ଉଚ୍ଚ ସନମାନ

ଆନନ୍ଦେ ଦେବତା କଲେ କୁସୁମ ବର୍ଷଣ ।

ନାହିଁ ଏଠି ଅହଂକାର ଗର୍ବ ଆଭୂଷଣ

ଏମନ୍ତ ସମୟେ କୃଷ୍ଣ ବୋଲନ୍ତି ବଚନ ।

କୁହ ବନ୍ଧୁ ତୁମର ତ କୁଶଳ ବାରତା

ମୋ ଲାଗି ଆଣିଛ କିସ ନମିଳଇ ପତ୍ତା ।

ଲଜ୍ୟା ପାଇ ଲୁଚୁକାଳି ଖେଳିଲେ ସୁଦାମା

ମୁଁ ନିସ୍ଵ ଦରିଦ୍ର ପୁଣି ଶୁନ୍ୟ ହାତ ସିନା ।

କିଛି କ୍ଷଣ ମଜା ଖୁସି କଲେ ଦୁଇ ସାଥି

ଖୁଦ ଭୁଜା ଧରା ପଡେ କୃଷ୍ଣ ଦେଲେ ହସି ।

କାହିଁ ପାଇଁ ମିତ ମୋତେ ବୋଲୁ ଅଛ ମିଛ

ସୁଦାମା ବୋଲଇ ବନ୍ଧୁ ତୁମ ପାଇଁ ତୁଛ ।

କହ୍ନେଇ ବୋଲନ୍ତି ସାଥି ତୁମେ କି ଭୂଲିଲ

ଘୋର ବିପିନରେ ମୋର ନିଘା ରଖୁ ଥିଲ ।

ଧେନୁ ପଛେ ପଛେ ଧାଇଁ ଯେବେ ପଡେ ଥକି

ସର୍ବ ପ୍ରଥମରେ ତୁମେ ହେଉ ଥିଲ ଦୁଃଖି ।

ଦୁଇ ଭାଗ କରି ଖାଦ୍ୟ କରିଛେ ଭୋଜନ

ନବୁଝିଲେ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ କି କଷାୟ ରନ୍ଧନ ।

ସେହି ବନ୍ଧୁ ତୁମେ ମୋର ଆଜି ପାଅ ଲଜ୍ୟା

କୃଷ୍ଣ ସେହି ରୂପେ ଅଛି ମୁଁ ନୁହେଁ ଯେ ରାଜା ।

ଗରିବର ମନ ସଦା ଥାଏ ପରିଷ୍କୃତ

ଭକ୍ତି ପୁତେ ଧୌତ ହୋଇ ଦିଶଇ ପବିତ୍ର ।

କପଟ ଛଳନା ଯେତେ ସାଥି ପାଇଁ ତ୍ୟକ୍ତ

ଦରିଦ୍ରର ନାଥ ମୁହିଁ ନନ୍ଦ ରାଜା ସୁତ ।

ପବିତ୍ର କଥନ ଏହି ଗରିବର ଭକ୍ତି

ପ୍ରଭାତୀକୁ କ୍ଷମା ଦେବେ ଶୁଣି ଏ ଭାରତୀ ।


Rate this content
Log in

More oriya poem from Prabhati Mahapatra

Similar oriya poem from Drama