ଏଲିଏନ

ବୟସ ଗଲାଣି କୋଟିଏ ବର୍ଷର 

ବାକି ଜୀବନ ତାହାର କୋଟିଏ 

ଦୂର ଏକ ଗ୍ରହ ଅଟେ ତାର ଗୃହ 

ଯାହାର ଅଛି ଭାସ୍କର ଗୋଟିଏ I 

କିଛି ତା କରିନି ତାହାର ଜୀବନେ  

ଅଧା ଜୀବନ ଖାଲିରେ ବିତିଲା I 

ମହାକାଶ ଯାନ ଆଲୋକ ଗତିର 

ବସି ବସି ଦିନେ ସିଏ ଗଢିଲା I 

କେଜାଣି କେମିତି ପାଇଲା ସଙ୍କେତ 

ଆକାଶ ଗଙ୍ଗାରେ ଅଛି ଜୀବନ 

ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଭ୍ରମଣ ଇଚ୍ଛାରେ  

ଅଧୀର ହୋଇଲା ତାହାର ମନ I 

ଯଦି ହୁଏ ଲୋଡ଼ା କରିବ ସେ ଯୁଦ୍ଧ 

ଯଦି ମନ ପାଏ ବନ୍ଧୁ ସାଜିବ  

ଅଛି ତାହା ପାଶେ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଯନ୍ତ୍ର 

ସଜାଇ ତାହାକୁ ଯାତ୍ରାରେ ଯିବ I 

ଦୂରତା କୋଟିଏ ଆଲୋକ ବର୍ଷର 

ତଥାପି କରେନି ଟିକିଏ ଭୟ 

ନିଜର ଗ୍ରହକୁ କରେ ପରିତ୍ୟାଗ  

ଦୂର ଦିଗନ୍ତରେ ରଖି ସେ ଳୟ I 

ନିରନ୍ତର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଉପରେ ତା' ଆଖି 

ଖୋଜେନି କାରଣ ଅବକାଶର  

ବିଦାରେ ତାହାର ସୁସଜ୍ଜିତ ଯାନ  

ଘନ ଅନ୍ଧକାର ମହାକାଶର I