ଏ ବର୍ଷା

ଏ ବର୍ଷା ବି ଠିକ୍ ତୁମ ପରି

ଧସି ଆସେ ଅଜଣା ଆଗନ୍ତୁକ ସାଜି

ତାର ଭିଜା ଭିଜା ଛିଟାରେ

ଦେହ ଜର ଜର କରି,

ପ୍ରତିଥର ପରି

ପ୍ରେମର ବୀଜକୁ ଅଙ୍କୁରିତ କରି

ପୁଣି ମିଶିଯାଏ ମାଟିରେ..

ସେ ଗଲା ପରେ ଏ ମନ ବି

ବାସ୍ତବତାକୁ ସ୍ଵୀକାର କରେ,

ସୁନେଲି ସ୍ୱପ୍ନର ନୀଡ଼

ଭାଙ୍ଗିଯାଏ କେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ

ଝରିପଡେ ଆଖିରୁ କେଇ ବୁନ୍ଦା

ଭାବ ପ୍ରବଣତାର ଉଷ୍ମ ଅଶ୍ରୁ

ଆଉ ଧୋଇନିଏ 

ମନର ଅନାବନା ଦାଗ ସବୁ।