ଦଣ୍ତକାଳୀ ଯାତ

ଚୈତ୍ର ମାସେ ପଡେ ଜାଣ ଦଣ୍ତକାଳୀ ଯାତ

ବୋଲନ୍ତି ଜନତା ତାକୁ ଦଣ୍ତକାଳୀ ନାଚ ॥

ଗଞ୍ଜାମର ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ପର୍ବ ଅଟେ ଏହା

ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡେ ନୃତ୍ୟ ହୁଏ ହୁଏ ବହୁ ଯାତ୍ରା ॥

ଦାଣ୍ତ  ଦ୍ବାରେ ବୁଲି ବୁଲି ମାଆ ମହାକାଳୀ

ଦୁଃଖୀ ଜନେ ବରଦାନେ ଆସନ୍ତି ବାହାରି ॥

ଉତ୍କଳୀୟ ଲୋକ ସଂସ୍କୃତିର ନିଦର୍ଶନ

ଭୁରିଭୁରି ଭରା ଯହିଁ ହରେ ଜନ ମନ ।

ଲୋକ ନାଟକ କଳାର ଜାଜ୍ବଲ୍ଯ ଆଲେଖ୍ଯ

ଅଙ୍କେ ଆଙ୍କି ଉଭା ଏହି ଦଣ୍ଡକାଳୀ ଯାତ ॥

ଦଣ୍ତୁଆ ଭକତ ମାନେ ସାଜନ୍ତି ନାଟୁଆ

ଦଳ ଦଳ ହୋଇ ବୁଲିଯା'ନ୍ତି ଗାଆଁ ଗାଆଁ ॥

ଦଣ୍ତକାଳୀ ମେଢ ମାନ ନଚାଇ ଚଲାଇ

ନାଚି ନାଚି ତାକ୍ ଧିନା ତାଥେଇ ତାଧେଇ ॥

ଲୋହିତ ଚିରାଳ ମାଳ ଉଡେ ମାଳ ମାଳ

ଆଭାସେ ବିଭାସେ ଶୋଭା ଆହା କି ! ରୁଚିର ॥

ଦଣ୍ତକାଳୀ ଯାତ ନାମେ ଏହା ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ

କେତେ ଭକ୍ତ କରିଥାନ୍ତି ଏଥେ ମାନସିକ ॥

ମାନସିକ ଧାରୀ ଭକ୍ତ ମନାସିବା ଜାଣି

ଦଣ୍ତକାଳୀ ସୁପ୍ରସନ୍ନେ ବର ଦ୍ଯନ୍ତି ଆଣି ॥

ବେଲଗୁଣ୍ଠା , ହିଞ୍ଜିଳି ଓ ଗୁବ୍ରା , ବ୍ରହ୍ମପୁର

କୁଡୁମୁଲୁ ଗୁମ୍ମା ଆଦି ସୀମାନ୍ତ ଆନ୍ଧ୍ରର ॥

ପରି ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନେ ମହା ସମାରୋହେ

ଦଣ୍ତକାଳୀ ଯାତ ଜାଣ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ  ॥

କେଉଁ ଗ୍ରାମେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ କେଉଁଠାବେ ତ୍ରିଶପ୍ତ

ଦିବସ ପର୍ଯ୍ଯନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ ଏହି ଯାତ ॥

ମହାଶକ୍ତି ମହାମାୟୀ ମହାକାଳୀ ମାତ

ମନ୍ଦିର ତେଜନ୍ତି ଯେବେ ହୁଏ ଏହି ଯାତ ॥

ଦାଣ୍ତରେ ଦଣ୍ତାୟମାନ  ଭାବରେ ପୂଜିତା

ହେବା ହେତୁ ଦଣ୍ତକାଳୀ ନାମ ଏହି ଯାତ୍ରା ॥

ଭକତ ବତ୍ସଳା କାଳୀ ବରାଭୟ ଦାତ୍ରୀ

ଭକତ ଗହଣେ ଦାଣ୍ତ ଦ୍ବାରେ ନାଚି ନାଚି ॥

ଦଣ୍ତୁଆ ମାନଙ୍କ ମେଳେ ହୋନ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ

ନବ ବସ୍ତ୍ର ଓ ମନ୍ଦାର ମାଳରେ ଶୋଭିତ ॥

ବାଜୁଥାଏ ଘଣ୍ଟ ଘଣ୍ଟା ତୂରୀ ଓ ମହୁରୀ

ଖୋଳ କରତାଳ କେତେ ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଭେରୀ  ॥

ଢୋଲ ଦାମା ଟମକ ନିଶାଣ ଶଙ୍ଖ ଧ୍ବନି

ଭକତ ମାନଙ୍କ ମନ ନେଉଥାଏ ଟାଣି ॥

ଝୁଣା ଗୁଗୁଳ ଓ ଅଷ୍ଟଗନ୍ଧ ଧୂପ ଦୀପ

ମହ ମହ ବାସେ କେତେ କୁସୁମ ଅମାପ ॥

ଅଗୁରୁ ଚନ୍ଦନ ହେନା ମଲ୍ଲୀ ଜାଇ ଯୁଇ

ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧେ ଦିଗ ଦିଏ ଚହଟାଇ ॥

ପଟ୍ଟହ କଂସାଳ ଆଦି ବାଦ୍ଯ ମଧୁ ସ୍ବର

ତାଳେ ତାଳେ ଭକ୍ତେ ନୃତ୍ୟେ ଥାଆନ୍ତି ବିଭୋର ॥

ତାଧିନି ତାଧିନି ଧିନା ତାକ୍ ଧିନା ଧିନି

ଧେଇକ୍ ଧିନା ଥେଇକ୍ ଥେଇ ଧିନି ଧିନା ଧିନି ॥

ତାକ୍ ଧିନି ଧିନି ତାକ୍ ତାକ୍ ତାକ୍ ତାଧି

ଥେଇ ଥେଇ ଧେଇ ଧେଇ ଧେଇକ୍ ଧେଇକ୍ ॥

 ଧିନା ଧିନି ଧିନା ଧିନି ଧିନିକ୍ ଧିନା ଧିନି

ଧ୍ବନି ତାଳେ ନୃତ୍ୟେ ଭୋଳ ଭକତେ ଥାଆନ୍ତି ॥

ସ୍ତୁତି , ଦୟିନୀ , ଜଣାଣ ଭଜନ , ଗାନ ପାଠ

ଉଚ୍ଚେ ଉଚ୍ଚାରନ୍ତି ହରି ବୋଲର କୁହାଟ ॥