Click here for New Arrivals! Titles you should read this August.
Click here for New Arrivals! Titles you should read this August.

Amit Bal

Tragedy


4.0  

Amit Bal

Tragedy


ବିଚ୍ଛେଦ (୨୧)#ଅସ୍ତ ଅପରାହ୍ନ#

ବିଚ୍ଛେଦ (୨୧)#ଅସ୍ତ ଅପରାହ୍ନ#

1 min 179 1 min 179

ଭାବାନ୍ତରର ମୂଳ ସତ୍ତାକୁ ସମୀକ୍ଷା କଲା ପରେ

ଜୀବନ ମନେ ହେଉଥିଲା ନିର୍ଜୀବ ସତରେ,

କଣ ପାଇଁ ବଞ୍ଚିବ ମଣିଷ ଏ ଅତୃପ୍ତ ଆକୁଳତା ନେଇ

ଯେଉଁଠି ସ୍ଥିର ହୋଇ ହୁଏନା ନିଜେ ନିଜ ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ,


ଲାଗୁଥିଲା ସେ ସମୟଟା ଅସ୍ତ ଅପରାହ୍ନର

ଧୂଳି ଧୂସରିତ ବହଳ ଅନ୍ଧକାରର

ସବୁ ଥାଇ ବି କିଛି ନାହିଁ ଯେପରି

ଶୂନ୍ୟ ଆକାଶରେ ନିରାଶ୍ରୟ ପକ୍ଷୀର ଭାବନା ପରି ,


ପଛକୁ ଫେରିବାର ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ ହୋଇ ସାରିଥିଲା

ନିଜ ମୁହଁ ନିଜକୁ ଅଚିହ୍ନା ଦିଶୁଥିଲା ,

ଆତ୍ମାର ଅତଳ ଗହ୍ୱରକୁ ଛଳ ଛଳ କରି

ପ୍ରତି ଲୋମକୂପକୁ କେହି ନିଃସ୍ପନ୍ଦ କରୁଥିଲା ପରି ,


ଚେତନାର ଦେହାଳିରେ ନଥିଲା ବିଶ୍ୱାସ

ଓଠରୁ ଲିଭି ଥିଲା ସବୁ ତକ ହସ

ମନ ଦିଆ ନିଆ ସତେ ମିଛ ଥିଲା ଯେମିତି

ଅସ୍ତ ଅପରାହ୍ନେ ନିଶିକୁ ଧରି ଆସୁଥିଲା ନିୟତି ... !



Rate this content
Log in

More oriya poem from Amit Bal

Similar oriya poem from Tragedy