ଅସରନ୍ତି ଆଶା

ମନଲୋଭା ଚଢ଼େଇ ସାଜି 

ଉଡ଼ି ଉଡ଼ି ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖେ 

ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିମାର ଶୀର୍ଷରେ ।

ଆଖିରୁ ମଇଲା କାଢି

ଅସରନ୍ତି ଆଶାର ବୃକ୍ଷ ସବୁ

ପତ୍ର ଝଡା ଦେଇ ପୁଣି 

ନୂତନ ଆଶାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖେ ।

ସ୍ବପ୍ନ ଘରର ଘଡିରେ

ଆଶା ସବୁ ବଦଳି ଯାଏ

ସଂସାରୀ ମୋହର ହିତେ

ଜଡ଼ ପାଳଟିଯାଏ ଆକାଂକ୍ଷା ।