ଅଧୁରା କାହାଣୀ

ନିରୁତା ମନରେ ନିରବ ଯନ୍ତ୍ରଣା 

ନିଥର ଦେହକୁ ନେଇ

ନିରାଶାର ଘନ କୁହୁଡି ମଧ୍ୟରେ

ନିଜକୁ ହଜାଇ ଦେଇ ।

ଲୁହ ଲହୁ ଭରା ଜୀବନ କାହାଣୀ 

ଅଧା ଲେଖା ମୋ ରହିଲା

ଲେଖିବା ଆଗରୁ କଲମରୁ କାଳି

 ସବୁତକ ଶେଷ ହେଲା ।

ଏମିତି କାହାଣୀ କେମିତି ଲେଖିବି

ସେମିତି ସେ ରହିଥାଉ

ଜୀବନ ପୃଷ୍ଠାରେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ 

ପୂର୍ଣ୍ଣଛେଦ ପଡିଯାଉ ।

ଅସୁମାରୀ ଆଶା ଅଥଳ ସାଗର

ମଝିରେ ଦଦରା ନାଆ

କ୍ଷତାକ୍ତ ମନରେ ରକ୍ତାକ୍ତ ହୃଦୟ 

ଉଜାଣି ବହୁଛି ବାଆ ।

ନିର୍ମମ ସେ ବ୍ଯଥା ଛାତିଥରା କଥା

ଆକ୍ତାମାକ୍ତା ନିଃଶ୍ବାସରେ 

ଜୀବନ ସଂଗ୍ରାମେ ହାରିଗଲା ପରେ

ଜଳେ ଶ୍ରାବଣର ଧାରେ ।

ସମୟର ଏହି କ୍ରୁର ପରିହାସେ 

ଶୁନ୍ ଶାନ୍ ଅନ୍ଧାରରେ 

କ୍ଲାନ୍ତ ଅବସନ୍ନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଜୀବନ 

ଭିଜେ ଆଖିର ଲୁହରେ ।

ମନେ ଉଙ୍କିମାରେ ଅଗ୍ନିର ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ 

ତୀବ୍ର ବିଦ୍ଯୁତ୍ ବେଗରେ 

କପାଳରୁ ସ୍ବେଦ ଝରି ପଡୁଥାଏ

ମୌନ ମଳିନ ମୁଖରେ ।

ଅଫେରା ସୁଖର ଅସାର ସଂସାର

ନିଶବ୍ଦେ ଚିତ୍କାର କରେ

ଅନ୍ତସାର ଶୂନ୍ୟ ମନ ସବୁଜିମା

ସଂପର୍କ ର ସେତୁ ପରେ ।

ସ୍ବାର୍ଥପର ଏଇ ମଣିଷ ସମାଜ 

ବୁଝେ କି' ବେଦନା ସ୍ବର

ଭଙ୍ଗା ଦର୍ପଣ ର ଟୁକୁଡା ଖଣ୍ଡରେ

ମୁହଁ ଦିଶେନି କାହାର ।

ଅଧାଲେଖା ଏଇ ଅଧୁରା କାହାଣୀ

କଳ୍ପନା ର ଜଉ ଘରେ

ଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଛି ଅନ୍ଧାରୀ ଭାଗ୍ଯରେ

ଭଙ୍ଗାମନେ ଗୋପନରେ ।