ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଆମ ଗାଁ
ଆମ ଗାଁ
ଆମ୍ବ ତୋଟା ସଙ୍ଗେ ଟଗର, ମନ୍ଦାର
ଅଛି କନିଅର, ବର
କେତେ ଖାଲ ଖମା, ଅଣଓସାରିଆ
ରାସ୍ତାରେ ଯେ ଭରପୂର ।
ସାହି ପଡ଼ିଶାଙ୍କ ସାଥିରେ କଟିଛି
ଅଭୁଲା ସେ ପିଲାବେଳ
ବୋହୁଚୋରୀ ସହ ବାଗୁଡି,କବାଡି
ପୁଚି ଖେଳ,ଦୋଳି ଖେଳ।
ହୋଇଲେ ବରଷା ଶୁଭେ ବେଙ୍ଗ ରଡ଼ି
ଚଲାବାଟ ତ ଖସଡ଼ା
ପାଦ ଟିପି ଟିପି ଚାଲି ନ ପାରିଲେ
ଖାଉଥିଲୁ ଯେ କଚଡା ।
ସେନେହ ଶରଧା ମିଳୁଥିଲା କେତେ
ସଭିଏଁ ଅତି ନିଜର
ସାରା ଗାଆଁଟି ତ ଲାଗୁଥିଲା ଏକ
ପରିବାର ଆପଣାର ।
ରଜ ପୋଡପିଠା, ଶ୍ରୀଗୁଣ୍ଡିଚା ଯାତ
ଦଶହରା ଛୁଟି ବେଳ
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଡଙ୍ଗା ଭସା,ଦୋଳ
ତା' ସହିତ ହୋଲି ଖେଳ।
ବନ୍ୟା,ବାତ୍ୟା ହେଲେ ଡହଳ ବିକଳ
ମିଳୁ ନ ଥିଲା ଠିକଣା
ଉଡ଼ିଯାଇ ଚାଳ ଦିଶେ ବିକଟାଳ
ହେଉଥିଲୁ ବାଟବଣା ।
ଆଜି କିନ୍ତୁ ଗାଆଁ ଯାଇଛି ବଦଳି
ପକ୍କା ହେଲା ରାସ୍ତାଘାଟ
ପୂର୍ବ ପରିସ୍ଥିତି ହୋଇଛି ସପନ
ଚାଲେ ରାଜନୀତି ନାଟ।
ସେ କାଳ ପଖାଳ ବାସି ତୋରାଣିର
ନାହିଁ ତ ଆଜି ଆଦର
ନିଶା ପାଣି ନେଲା ଚାହା ପାଣି ସ୍ଥାନ
ଗାଆଁଟି ଲାଗେ ସହର।
ଚାଷ ଜମି ସବୁ ପଡ଼ିଛି ପଡିଆ
ନାହିଁ ଆଉ ଗାଈଗୋଠ
ଗାଆଁ ମନ୍ଦିରରୁ ଉଭେଇ ଗଲାଣି
ନିତି ଭାଗବତ ପାଠ।
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଅଛୁ
ସଭିଏଁ ତ ଆଧୁନିକ
ସ୍ମାର୍ଟ୍ ଫୋନ୍ ଆଜି ସଭିଙ୍କ ହାତରେ
ଶ୍ରମିକ ଅବା କୃଷକ।
କାରିଗରୀ ବିଦ୍ୟା କରି ଉପଯୋଗ
ବଢ଼ାଇବା ଗାଆଁ ଶିରୀ
ଭାଇଚାରା ଫେରୁ କାମନା ଏତିକି
ଉନ୍ନତିହେଉ ସବୁରି।
