व्यसन

मानवा जन्म 

नाही कवडीमोल

जप त्याला

आहे अनमोल

तुझे जे 

पेय आवडते

ठरते आहे

साऱ्यांसाठी नावडते

व्यसन करी 

तुज अशक्त

अंत व्यसनाचा 

ठेवी सशक्त

ठेव जगण्याची

थोडी उमेद

काढून टाक

ती मरगळ

घडव तू 

जगासमोर आदर्श

नकोस ठरू

कोणासाठीच अनादर्श

पसरू दे 

उजेड प्रगतीचा

दूर करुनी

अंधार व्यसनाचा

तुझ्याच हाती 

ह्याचा इलाज

वेळ गेल्यावर

होई नाईलाज