विसरा

तुम्ही ना सारे विसरा

किती अलगद म्हणे

आली नी गेली क्षणात

जसे घडीचे पाहुणे

दोन क्षणाचे जीवन

एक क्षण साथ होती

विरहात सखे तुझ्या

आसवांची रात होती

कधी मी नाही थांबलो

नाही थांबली तू कधी

रुसण्यात - फुगण्यात

गेली ही जिंदगी अर्धी

व्यक्त नाही झालोय मी

तुझीही अव्यक्त गोष्ट

नाते ना काही दोघांत

तरी विरहाचे कष्ट

विसरुनी गेलीस तू

सांगताना तू विसरा

दोन जीवास जोडतो

स्नेहरुपी हा कासरा

तुला विसरणे आता

नाही मला जमणार

याच वळणावरती

जन्मभर थांबणार

येता आले तुला तर

मीही सोबती असेल

नाही आलीस जरी तू

तुझ्या डोळ्यात दिसेल