अनोळखी भेट

चुकलेल्या त्या वाटांवर ती

झाली एक अनोळखी भेट

पहिल्याच त्या भेटीमध्ये

केले काळजात घर थेट

रस्ते इथले सारे नागमोडी

त्यावर झाला हृदयाचा मेळ

दिवस सरतो अन् रात्रही

पण असह्य होते ही कातरवेळ

तू वाऱ्याच्या झुळकी प्रमाणे

मज अशी स्पर्शून जाते

ही उन्हाची तप्त दुपार

मग गुलाबी सांज होते

जशी राहते तू मनात माझ्या

तशी या जीवनात यावी

अंधारलेली ही कळी रात्र

तुझ्या माझ्या प्रीतीत न्हावी