वेदना पुरुषाची

वेदना पुरुषाची ह्दयांत दडावी

न आसवांत वाहते तळमळतो

कुणा न कळे हसुन वेळ मारावी

रडतो आतुन मनात जळतो

व्यक्त न करता मुकपणे साहतो

पुन्हा लढण्या सामोरा जातो

कधी हळवा कधी माया अखंड

सर्व सोसुनही कर्तव्य निभावतो

माणुसच तो ही पुरुष जरी

वेदनेचा सल मुखावर लपवतो

हसतो रडतानाही हसत जगतो

सल लपवुन पुरुष सोसुन जगतो