संतांची जन्मभूमी, देवभूमी आणि कर्मभूमी
संतांची जन्मभूमी, देवभूमी आणि कर्मभूमी
कवितेचे नाव:
संतांची जन्मभूमी, देवभूमी आणि कर्मभूमी
ही संतांची जन्मभूमी, ही देवांची पावन धरा,
भावार्थ रामायणाच्या ओव्यांनी उजळला सारा पसारा।
महाभारताच्या गाथांनी चेतवली धर्मज्योत नवी,
भारतमातेच्या कुशीत फुलली संस्कृती दिव्य, नवी।
चराचरात देव वसे, कणाकणात त्याचा श्वास,
वृक्ष-वेली, नदी-डोंगर, यांतच दडला त्याचा वास।
निसर्गाच्या प्रत्येक स्पंदनात ईश्वराचा नाद,
धरतीमातेच्या कुशीत गुंजे सृष्टीचा अनाहत संवाद।
शिव ही सुंदर, सुंदरच शिव, असा प्राचीन मंत्र,
सौंदर्याच्या प्रत्येक छटेत त्याचेच दिव्य तंत्र।
कैलासाच्या शिखरावरून झरे शांततेचे गीत,
महादेवाच्या स्मरणाने उजळे जीवनप्रीत।
पंढरीची वाट धरताना विठ्ठल भेटे दारी,
वारकऱ्यांच्या टाळ-मृदुंगात भक्ती नाचे सारी।
चंद्रभागेच्या तीरी फुलते श्रद्धेची सुवासिक फुले,
नामघोषाच्या लहरींवर मनाचे पक्षी झुले।
ज्ञानेश्वरांच्या ओव्यांनी उजळली भक्तीची वाट,
अमृतानुभवाच्या ज्ञानातून खुलली जीवनगाठ।
तुकारामांच्या अभंगांनी चेतविला नामाचा रंग,
विठ्ठलभक्तीच्या सुरांनी भारावला जनसंग।
नामदेवांच्या कीर्तनातून प्रेमाची लागली ज्योत,
एकनाथांच्या भारुडांनी जागविली समतेची ज्योत।
संतवाणीच्या या गंगेने पावन झाली भूमी सारी,
भक्ती, ज्ञान, करुणेची फुलली सुवर्ण फुलवारी।
शिर्डीच्या धुळीत मिसळले साईंचे अमृतवचन,
"सबका मालिक एक" म्हणत दिले मानवतेचे धन।
करुणेच्या त्या दीपस्तंभावर उजळती दिशा हजार,
श्रद्धा-सबुरीच्या मार्गावर मिळे जीवनाचा आधार।
अक्कलकोटच्या भूमीवर स्वामी समर्थांचा गजर,
भक्तांच्या अंतःकरणी आजही त्यांचा संचार।
कृपेच्या त्या अखंड झऱ्याने जीवन झाले धन्य,
स्मरणात त्यांच्या सामावले विश्वाचे गूढ अनन्य।
शनीशिंगणापूर नगरी, विश्वासाची भक्कम वीट,
नाही कुलूप, नाही भीती, सत्याचीच तेथे प्रीत।
श्रद्धेच्या या दीपमाळेने उजळले सारे गाव,
न्यायधर्माच्या तेजाने भरला प्रत्येक ठाव।
अयोध्येच्या पवित्र मातीत रामनामाचा सुगंध,
मर्यादेच्या त्या आदर्शाने घडला जीवनबंध।
रामराज्याच्या स्वप्नांना मिळे तेथे दिव्य आकार,
धर्म, दया, कर्तव्य यांचा उजळे स्वर्णाभार।
रामेश्वराच्या सागरतीरी लाटांत भक्ती नाचे,
रामनामाच्या स्मरणाने मनातील अंधार पळे।
शंखध्वनीच्या गुंजनातून उमटे अध्यात्माचा सूर,
सागराच्या अथांगतेत दिसे ईश्वराचा नूर।
द्वारका ती देवभूमी, कृष्णचरणांची छाया,
गीतेच्या अमृतज्ञानाने उजळली मानवमाया।
सुदर्शनाच्या तेजामध्ये धर्माचा दीप पेटे,
प्रेम, नीती, कर्तव्य यांचे नवे विश्व तेथे फुले।
सह्याद्रीच्या कडेकपारी संतवाणीची गूंज,
ज्ञानेश्वर-तुकारामांनी फुलविला भक्तीचा कुंज।
नामदेव-एकनाथांच्या विचारांनी उजळला देश,
संतसंस्कृतीच्या वैभवाने खुलला भारतविशेष।
नदी-नाले, वनराई, पर्वत, झरे निर्मळ,
यांतच देवाचे दर्शन, यांतच सौंदर्य अविकल।
हिरव्यागार पानांतून झिरपे आशेचा प्रकाश,
निसर्गरक्षण हेच आज मानवतेचे खास।
भावार्थ रामायणाच्या शब्दांत करुणेची सरिता,
महाभारताच्या गाथांत जीवनाची गहन वार्ता।
धर्म-अधर्माच्या संघर्षातून उमलला ज्ञानदीप,
आजही त्या शिकवणीने उजळतो जीवनरूप।
ही कर्मभूमी ऋषींची, ही तपभूमी महान,
संत, महंत, योगीजनांनी वाढवला तिचा मान।
त्याग, सेवा, परोपकार यांचा उजळला मार्ग,
भारतमातेच्या चरणी अर्पिला जीवनसर्ग।
निसर्गाच्या प्रत्येक कणात देवत्वाची चाहूल,
फुलांच्या मंद सुवासात मिळे शांततेची भूल।
पक्ष्यांच्या किलबिलीतून उमटे आनंदगान,
धरतीमातेच्या कुशीत दडले स्वर्गाचे स्थान।
ही संतांची जन्मभूमी, ही देवभूमी अपार,
ही कर्मभूमी तेजस्वी, संस्कृतीचा आधार।
अखंड भारताच्या मस्तकी तेजाचा मुकुट शोभे,
मानवतेच्या या मंदिरात प्रेमसूर्य नित्य उगवे।
चल, वृक्ष लावू, नद्या जपू, धरतीचे ऋण फेडू,
संतांच्या शिकवणीने नवा सुवर्णमार्ग वेधू।
चराचरातील देवत्वाला वंदन करू सारे,
प्रेम, भक्ती, पर्यावरणाने जीवन उजळू न्यारे।
जय संतभूमी, जय देवभूमी, जय कर्मभूमी महान,
जय पंढरी, जय द्वारका, जय रामेश्वर पावनस्थान।
जय शिर्डी, जय अयोध्या, जय अक्कलकोट अभंग,
भारतमातेच्या चरणी अर्पितो हा काव्यरंग।
*नाव : अजय रामदास नान्नर*
*पत्ता : संगमनेर, जिल्हा. अहिल्यानगर*
*फोन नं. : 8629282608*
*Email Id : ajaynannar@gmail.com*
