साथ जीवनाची

पुरून उरतो श्र्वास एकही, पुरून उरते नजर | 

श्रावणीला फुलांचाही, पुरून उरतो बहर || 

नको मनोरे आकांक्षांचे, नको गुलामी स्वप्नांची | 

तळहातावर रेघ नको, अन् नको सलामी गगनाची || 

एकचि क्षण दे, वात्सल्याचा, अन् मायेचा स्पर्श दे | 

पाणी डोळां कधी कधी, तर कधी भाबडा हर्ष दे || 

कशास मागू ग्रह तारे, अन् कशास मागू खुणा | 

ह्या जगाच्या रहदारीचा, मी तर केवळ पाहुणा || 

हास्य चिमुकले ओठांसाठी, मदतीसाठी हात दे | 

अंधारातून वाट काढता, आप्तेष्टांची साथ दे || 

नको कुण्या पैश्याची उर्मी, नको धनाच्या खाणी | 

आचारात या विचार दे, अन् ओठी मंजुळ वाणी || 

नको नुसतेच पळणे पडणे, मनास या उसंत दे | 

नकोच सारे मनाप्रमाणे, तुला जे पसंत, दे || 

वादळवारा श्रावणधारा, ओल जपावी नात्यांची | 

बाकी काही नको जीवना, फक्त साथ दे जीवनाची ||