लाइब्रेरी
प्रोफाइल
राख
राख
1 min
241
माझी परी सोनुली
का शांत निजली
शब्द झाले मुके
प्राणज्योत विझली
कसं सांगू कस माझं
कोमेजलं लेकरू
कावळ्याच्या चोचीत सापडल
ते इवलंसं पाखरू
लचके त्यानं तोडले तिचे
जसा पिसाळलेला कुत्रा
जीवाच्या आकांताने ओरडली असेल
ती बाबा मला वाचवा
छिन्न विछिन्न देह तिचा
मनात लाही लाही
कळी पायाखाली चिरडली
त्याला जराही किव नाही
एवढ्यावर भागल नाही त्याच
तिचं डोकं दगडान ठेचल
होती थोडी धुगधुगी तर
रॉकेल टाकून जाळल
तिची राख ओरडून ओरडून
हेच सांगत आहे
पुढच्या जन्मी बाबा
मला मुलगा व्हायचं आहे..😔
