STORYMIRROR

Padmakar Bhave

Abstract

4  

Padmakar Bhave

Abstract

मी... तू...

मी... तू...

1 min
413

तू असावीस जवळ 

असं आतून येत काहीतरी

तुझ्या लक्ष नक्षत्रांच्या माळा

गात असतात, एक अनाहूत गाणं

मी धुंद होत जातो...

तुझ्या मोकळ्या केसांतून झिरपणाऱ्या गंधाने !

त्यातून अलगद फिरवत बोटे

तुझ्या केसातून छेडत जावासा

वाटतो एक अनुराग !

टिपून घ्यावासा वाटतो ओठांनी तो

तुझ्या सजल कुंतलातून निथळत

तुझ्या पाठीवर थांबण्यास आसुसलेला  जलथेंब!

तुला गच्च मिठीत बांधतांना

तनुभर विहरत जातं वीजगाणं !

तुझ्या प्रत्येक डहाळीवर

अलगद उतरतात,माझ्या ओठांचे पक्षी...

विसावतात...

तू वसंतवेल होऊन बहरत येतेस

माझ्या पिटुकल्या अंगणात!

तेव्हापासून एक कोकीळ जो गातो आहे, तो आजतागायत!


साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Abstract