किती समजावले मी स्वतःला

किती समजावले मी स्वतःला 

सोडून गेली तू ह्या जगाला 

तुझा स्पर्श जाणवतो पुन्हा पुन्हा का मला 

अबोल आठवणीत स्मरतो ग मी तुला 

तुझ्या सोबती होते जग माझे 

जगा वेगळे होते नाते तुझे नी माझे 

तुला स्मरण करताच पापण्या ओलावतात 

तुझे स्वर मला तुझपाशी बोलावतात 

स्वप्न आपले अपुरे राहिले 

स्वप्नात माझ्या तुला पाहिले 

मिठुणि डोळे झोप येत नाही 

तुझा चेहेरा डोळ्या समोर येत राही 

आता नाही भेटशील या जगी कुणाला 

असे समजावले मी माझ्या मनाला 

तुझे भास होते आता ते देखील नाही 

जग माझे तुझ्याविना सुने ते सुनेच राही