खिडकी

मी खिडकीत उभाय

उगीचच बाहेरच जग न्याहळतोय

खिडकी पलीकडंच अफाट जग

काही ठिकाणी सुख

उगीचच चकाट्या फेटत 

बिडीचे झुरके सोडत उभंय

तर काही ठिकाणी 

उघडी वाघडी नागडी दुःख 

तर काही रंजलेली गांजलेली दुःख 

या सा-या दुःखासोबत 

चार टाळकी स्वप्नाची शवयात्रा 

घेऊन जाण्यात व्यस्त दिसत होती

स्वप्नाची शवयात्रा ...

सोबत होते काही 

काही धूळीचे कण

काही धूळीनं माखलेल्या चांदण्या

ते क्षण मी कोरून घेतोय

माझ्या मर्यादित डोळ्यांत आणि 

माझ्या सीमित मेंदूत 

मीही सामील होतोय मनानं 

खाली मान घालून आणि हात मागं बांधून 

चालत राहतो एक यात्रेकरू बनून 

आणि अचानक एक आवाज आला....

" स्वप्नं जगण्यासाठी आवश्यक आहे, मृत्यूला दूर ठेव

इच्छेत स्वप्नं बघ

तिरस्कारात स्वप्नं बघ

संघर्षात स्वप्नं बघ

स्वप्नात स्वप्नं बघ "

आणि मी त्या अफाट जगातून

खिडकी मागच्या जगात आलो