काळजी धरतीची ...

अंधाऱ्या रात्री
 चांदणे ही लपलेली
 वाट एकटीच मात्र
 आकसून थरारलेली ...

 टाकीत उसाचे रात्र
 स्वतःशीच स्फुंदलेली
 भरलेल्या ढगातूनी
काळजी धरतीची अन्
छाती आभाळाची फाटलेली ...

 पानाची सळसळ
 जरा आता थांबलेली
 वावटळ होती कदाचित
 नासधूस करून गेलेली...

 कोरडा ऋतू सूर्याचा
 वळवाच्या पावसा संग गार बरसली
 भयंकर अनुभव घेऊन धरती
 गोष्ट बळीची अधुरी राहिलेली...