काजवा

 मी भयभीत झाले होते

एकदा खूप काळोख झाला

अचानक एक काजवा

चमकत माझ्या समोर आला

निराशेने तेव्हा मला

केलं होतं हताश

छोट्याशा काजव्याकडून

मी घेतला, इवलासा प्रकाश

आता कधी अंधारल की

काजवा फक्त आठवते

तो प्रकाश पुन्हा नजरेत

आठवणीतून साठवते

असंच प्रकाशाचं दान

मी देखील कोणाला द्यावं

खरंच आता मन म्हणतंय

काजवाच बनून यावं

पण आता या काजव्यानं

डोळ्यात माझ्या रहावं

परत कधी काळोख झाला,

की नजरेने तिथे पहावं

त्यासाठी प्रकाशात नाही,

वाटतं अंधारात जावं

तो काजवा कुठं दिसतोय का?

पहायला पुन्हा अंधारून यावं.