हरवलेला काळ

 गेले हरवून सारे
पक्षी कुठे सुखाचे
मनाच्या नभांगणाला
नाही पंख आनंदाचे
 होती जुन्या काळी
जिव्हाळ्याची नाती
मात्र आता कोमेजल्या
नात्यातल्या भावपाती
 अहंकार आज वाढला
घात केला तंत्रज्ञानाने
एकेकाळी राहत होते
सारे कुटुंब सन्मानाने
 दोन शब्द आपुलकीचे
आता झालेत कमी
जुन्या काळासारखी
नाती नाहीत संयमी
 पुन्हा नाही येणार
हरवलेला काळ
पापणीच्या काठावर
आयुष्याची सांयकाळ