अलविदा...!

सुंदर कविता वाचनात आली

मित्रानेच ती मला पाठवली

जाता जाता बायकोची किंमत

त्या कवितेने मला दाखवली

तसे आम्ही सुजाण सुज्ञ सारे

तरीही अज्ञानाचे मनात उमाळे

स्त्री शक्तीची नानाविधरूपे

जाणूनही राहतो जगा वेगळे

गृहितकाची सवय जीवनात जडली

की ती कधीही नाहीशी होत नाही

सुंभ जळाला तरी पीळ जात नाही

तसाच जानुकांतही बदल होत नाही

तरी पण संकल्प आज मी

मित्राची कविता वाचून केला

तिच्या इच्छापूर्ती साठी आता

कवितेचाच निरोप मी घेतला

कविता माझी तिला वैरीण वाटते

तिच्या नी माझ्यात उगा भांडण लावते

विचार आचारांच्या हिंदोळ्यावर झुलताना

तीच मला दूर नेवून फेकते

दिला शब्द मी तिचा मान राखण्या साठी

तिच्या कष्टाला मानाचा मुजरा करण्या साठी

कवितेने माझ्या तिला खूप छळले

म्हणून तर कवितेचाच मी आज दूर सारले

कश्यात समाधान स्त्रीच असते

ब्रह्मदेवालाही आजवर कळले नाही

त्याने कधी त्याचे स्तोम माजवले नाही

म्हणून कवितेविना माझेही काही अडणार नाही...!