आयुष्याच्या संध्याकाळी

धरुनी तुझी करंगळी

नेता होतो तुला

शाळेच्या दिशेने

 कधीकाळी

तुझ्या गरजा

 पुरवण्यासाठी

रात्रीचा दिवस करूनी

अविरत कष्ट करूनी

आलो घरी वेळी-अवेळी

तुझ्या सुखासाठी पेटवली

आयुष्याची होळी

तू मात्र आपल्या स्वार्थाची

भाजून घेतलीस पोळी

दुर्दैवाने फाटकीच

ठरली माझी झोळी

दिन विकलांग अपंग मी

आयुष्याच्या कातरवेळी

विसरून पुत्र कर्तव्याला

झिडकारलेस अशावेळी

वृद्धाश्रमाची वाट दावली

आयुष्याच्या संध्याकाळी