Sanjay Gurav

Tragedy


4  

Sanjay Gurav

Tragedy


आपल्या माणसांतील परकेपणा

आपल्या माणसांतील परकेपणा

1 min 163 1 min 163

दिसला तरीही स्पष्ट

बोलता येत नाही कुणा

आतल्या आतच पोखरतो

आपल्या माणसांतील परकेपणा.


भास गोड स्वच्छ दुधाचा

दिसत नाही मीठाचा खडा

चकचकीत दिसणाऱ्या भिंतीचा

जाणवतही नाही उघडा तडा.


आभासी मुखवटे नाना प्रकारचे

चढवतो हर एक इथे बेमालूमपणे

संधी हवीशी मिळतात लिलया

निघतात परस्परांचे सगळे उणेदुणे.


चक्काचूर होतात सगळ्या भावना

घडा सुखाचा अवघ्या इथे उताणा

याची डोळा मरण दिसते स्वप्नांचे

दिसता आपल्या माणसांतील परकेपणा.


Rate this content
Log in

More marathi poem from Sanjay Gurav

Similar marathi poem from Tragedy