ತಾಯಿಯ ಪತ್ರ

"ಮುದುಕಿ, ಹೇಳು, ನಾನು ಏನು ಬರೆಯಬೇಕು?"

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಕಮಲಾ ತುಂಬಾ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಬಾರಿ ಅತಿವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಬೆಳೆ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸು ಕೂಡ ಹಾವು ಕಡಿತದಿಂದ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದೆ. ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯ ಶೀಟ್‌ಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹರಿಯುವ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಚಾವಣಿಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ ನೀರಿನ ನಡುವೆ ಜುಗಲ್ ಬಂದಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಕನ್ನಡಕಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಆರೋಗ್ಯವೂ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹದಗೆಡುತ್ತಿತ್ತು. ವೈದ್ಯರು ಔಷಧಿ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ದುಬಾರಿ ಔಷಧಕ್ಕೆ ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುವುದು? ಕೊನೆಗೆ ದಿನೇಶನ ಬಳಿ ಬಂದ. ಪೇಪರ್ ಬರೆಯಲು ವಿದ್ಯಾವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ, ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಒಬ್ಬನ ಮಗನಾದ ಅಂಕುರ್‌ಗೆ ಇಡೀ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಲು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

"ಹೇಳಿ, ನಾನು ಏನು ಬರೆಯಬೇಕು?"

ಕಮಲಾ ಹಯ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಗ ಶೀದ್ ಸಿಟ್ಟಾಗಲು! ಕಮಲಾ ಸೀರೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿದಳು, “ಬರೆ...ಮಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಜಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ ಅಲ್ವಾ?” ಎಂದಳು.