ನನಸಾಗಬಾರದೇ ಕನಸು

ನೋಡಿದಷ್ಟು ಘಮಘಮಿಸುವುದು

ಪ್ರೀತಿಯೆನ್ನುವ ಚಂದನ

ಕಾಡಿದಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗುವುದು

ಎರಡು ಹೃದಯಗಳ ಬಂಧನ!!

ವಸಂತ ಕಾಲದಿ ಕೋಗಿಲೆ ಕೂಗಲು

ನೆನಪಾಗಿದೆ ನಿನ್ನ ದನಿಯು

ಹೃದಯಯಕೆ ಸುರಿಸಿದೆ

ತಂಪಾದ ಒಲವಿನ ಮಳೆ ಹನಿಯು!!

ಬಯಸಿವೆ ನನ್ನ ಅಧರಗಳು

ನಿನ್ನಿಂದ ಸಿಹಿಯಾದ ಜೇನ ಹನಿಯ

ಸೆಳೆದಿವೆ ಕಣ್ಣುಗಳು

ಮೋಹಿಸಿ ನಿನ್ನಯ ನೋಟವ!!

ನಿನ್ನ ನೋಡುತಲೇ ಕವಿತೆಯ

ಬರೆಯದೆ ಕವಿಯಾದೆ ನಾ

ನಿನ್ನಯ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಹೂ

ಕಿರಣವ ಸೂಸುವ ರವಿಯಾದೆ ನಾ!!

ಯಾಕೆ ನೀನು ಕನಸಲಿ ತುಸು

ಗೋಚರಿಸಿ ಕ್ಷಣದಲಿ ಮರೆಯಾದೆ

ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಲು

ಎದುರೊಮ್ಮೆ ಬರಬಾರದೇ!!