સ્વછંદી

એક ક્ષણની વાત ક્યા શબ્દમાં કહું,

વીતી ગયેલો સમય શતાબ્દી હતો.

કોરા રહીને ધોધમાર ભીંજાય ગયા 

એ મૌસમ વ્હાલનો વરસાદી હતો.

મૌન રહીને હોંકારો ભરે છે સતત,

હૃદય પીંજરે ઘબકતો ફરિયાદી હતો.

સ્વયંમ્ ધગધગે એની એને જાણ નથી‌,

ઝળહળતો ઉરે ઉમંગ ઉન્માદી હતો.

'પ્રતીતિ' પાબંદી રાખે ના જાણી જોઈને,

મારો કૃષ્ણ સખા મિજાજે સ્વછંદી હતો.