પૂજ્યા છે

ખૂબ પડ્યો વરસાદ પછી, આ પર્વતો દૂઝ્યા છે,

ઠેસે ચઢ્યા છે એ જ, જે પથ્થર મેં પૂજ્યા છે,

જીવનની ઘટમાળ રહી છે સઘળે એક સમી,

જીવન પછી મૃત્યુ જાણે, છતાં સૌ ધ્રૂજ્યા છે,

શોધતા ફરતી જેમને, આંખો સફેદ ઉજાસમાં,

પણ મને એ સંધ્યાની લાલિમામાં સૂઝયા છે,

સ્વર્ગરૂપી સુખ મળ્યું ને સૌંદર્યવાન જીવન થયું,

ઘરમાં રહેતા ઈશ્વરને, મેં જ્યારથી પૂજ્યા છે,

પ્રતીક્ષા જીવનભર કરી એ અંતે ફળી છતાંય,

જેની રાહે આંખ રડી, એ જ આંખે ખૂંચ્યા છે,

જીવન સઘળું વ્યર્થ છે, એમની વિનાનું 'યાદ',

જીવનભર જેણે મારા, વહેતા આંસુ લૂછ્યા છે.