મિલન

નજર કરી લે એકવાર બસ,

એકવાર તો થાય મિલન.

સમયના અદભુત આ નગરમાં,

ક્ષણ એકે સર્જાય મિલન.

'હું' બોલું કે 'તું' પહેલા,

જો કરીએ તો મુંઝાય મિલન.

મૌન હોઠોનો હસતો મારગ,

સ્મિતથી વર્ણવાય મિલન.

ન પલકે પાંપણ આ અધીરી,

આંખોથી છલકાય મિલન.

કપરી પ્રતીક્ષા સમાપ્ત થાયે,

ઉંમગમાં પલટાય મિલન.

એકલતાનો કોરો કાગળ,

સંવેદને લખાય મિલન,

બે ડગલાં બસ આગળ વધ હવે,

'તું' આવે તો થાય મિલન.