મારા કેટલાક તાનકા -કાવ્યો-

વંદન

હે, ગણપતિ ,

વંદુ તમને પ્રભુ,

વારિવાર રે !

કૃપા કરો દયાળ !

જાણું ન કૈ વિધાન .

જરૂર

આજે દેશને,

જરૂર છે;

નિષ્ઠાવાનોની .

- માણસો તો ઘણાંય,

છલકે છે દેશમાં.

વિના કારણ

એકલો હતો.

વંટોળિયો. જરાક

ફરવા જ તો  -

-નીકળ્યો 'તો , નકામું.

તરૂ વિના

એ વંટોળિયો .

છાંયો શોધે તાપમાં ,

"થાક ખાવો છે"

-વિચારે. પણ તરૂ-

દોષ કોનો?

દોષ કોનો છે?

ઝાડ કાપ્યા અપાર .

...શિકારો કર્યાં! 

-છેવટે ભાન થયું.

"ડાહ્યો" પ્રકૃતિ શોધે!

દુર્રિત

લેવું કે દેવું,

કરે છે કલંકિત,

-લગ્ને દહેજ.

એકેય શાસ્ત્રે, નથી

- લખી આવી દુર્રિત.

અ-શોક

શું..? કદીપણ ,

જોયું છે આકાશને

શોક કરતું !?

કૈં ખરી પડ્યાં, એના

વહાલા તારલિયાં !

વિજોગણ

વિયોગે આંસુ,

જાણે, ગાલે સરકે -

-ગોકળ ગાય!

સાજણથી સુખી સૌ.

એક હું જ જોગણ !

એકલો નથી

પહેરો ભારે,

સીમા પર સૈનિક.

"એકલો જ છું ?"

-વિચારે. પણ હાશ !

શત્રુ તો છે રણમાં !