ખોવાયેલી ક્ષણો

તું પ્રત્યક્ષ જોવા નથી મળતી મને હવે

પરંતુ તારી લખેલી કવિતામાં હું તને નિહાળી લઉં છું.

જ્યારે પણ ડર લાગે મને આ અંધકાર નો 

ત્યારે ત્યારે હું તારા મીઠા હાસ્યની યાદ માત્રથી જ રસ્તો કપાવી લઉં છું.

ઘણી બધી યાદ આપણી એ સોશ્યલ મીડિયાના દરેક ચેટ બોકસમાં,

જ્યારે જ્યારે નિરાશ થાવ છું બધું બાજુમાં મૂકી

આપની એ જૂની વાતોને વાંચી લઉં છું.

ધૂળ ખાવા લાગી છે લાગે લાગણીઓ બધી

તેમ છતાં તારી સાથે બંધાયેલી એ પ્રીતને

સમયે સમયે યાદ કરીને તાજી કરતો રહું છું.

ક્યાંક કેટલાંક લોકો મળ્યા મને કહેવાવાળા કે,ભૂલી જા તું એને,

પણ હું એ લોકો ને એક સાચી પ્રીતની વ્યથા સંભળાવતો રહું છું.

કેવું પ્રેમ અને ખુશીઓથી ઘેરાયેલું હતું આ જીવન આપણું,

આજે બાકીનું જીવન એ વીતેલા વખતને યાદ કરીને વિતાવતો રહું છું.