જીવન

બંધ પાંપણે,

ગૂંગળાય સપનાં,

સઘળાં મારા.

જીતતો જાય,

માણસ અને હારે,

જીવનમૂલ્યો.

તડકો છાયો,

કર્યા કરે જીવન,

ચક્ર સતત.

વધતા જાય,

વરસોને ઘટતું,

જાય આયખું

જીવે' ને મરે,

અવર માટે વૃક્ષો,

કેવા મહાન !

વિનય સાથે

વિદ્યા ગ્રહે વિદ્યાર્થી,

એવા છે ક્યાં ?

માનવ સદા,‌

અનુુભવ એરણ,

પર ટીપાય !