હૈયું કરુ છું તારા હસ્તક

એય કુદરત કેવી મનમોહક નયન રમ્ય છે તારી બનાવટ !

રંગ બેરંગી ફૂલો, અને રંગબેરંગી પતંગિયાંની કરી તે ધરા પર સુંદર સજાવટ !

કેવા સુંદર ફૂલોથી, કેવું સુંદર સર્જ્યું તે ઉપવન,

અનેક વિચારોથી સજ્જ તે બનાવ્યું માનવીનું મન.

લાલ, લીલા, પીળા ફૂલોથી સજેલી ધરતી લાગે દુલ્હન !

તારી આ મનમોહક મનભાવન પ્રકૃતિ લાગે મને જાણે કિંમતી ધન !

આકાશે તો જાણે રૂપેરી ઓઢણી ઓઢી,એમાં ટમટમતા તારલિયા સોહાય !

જોને આ સવારના, આ ફૂલો ઝાકળના બિંદુથી નહાય !

નથી મારી પાસે શબ્દો,નથી મારી પાસે કોઈ અલંકાર !

કેવી સુંદર ધરાને, કેવું આબેહૂબ સર્જ્યું તે અંબર !

કેવા ટટાર પર્વતો ઊભા,ઝરણા કરે ઝણકાર,

લાગે જાણે કોઈ મુગ્ધાનાં પાયલનો રણકાર !

આ ફૂલો તો જાણે આબેહૂબ તારો ચહેરો લાગે !

જોને આ ઝાકળની વાગે ડોરબેલથી ફૂલો જાગે !

તારું વર્ણન કરી શકે એવા નથી છંદ,નથી પ્રાસ, નથી કોઈ પુસ્તક,

એટલે તારું જ સર્જેલું હૈયું કરું છું તારા હસ્તક !

એય કુદરત જોઈને તારી સુંદર અલૌકિક કારીગરી,

હું તો જાઉં છું બસ તારા પર વારી વારી.

કશુજ લખી શકું એમ નથી એટલે હૈયું કરું છું તારા હસ્તક,

બસ તારી આ અલૌકિક, અદભુત કુદરતને જોઈ નમાવું છું હું મસ્તક.

આ જૂઈ, ચમેલી, મોગરો, ગુલાબ મહેકે,

રાત રાણી તો લાગે જાણે કોઈ પરી !

તારી તો હરેક એક એક રચના લાગે મને પ્યારી !